Людміла Фёдараўна Хейдарава

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Людміла Фёдараўна Хейдарава
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 11 лютага 1952(1952-02-11) (68 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Альма-матар
Месца працы
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці перакладчыца, пісьменніца, паэтка
Мова твораў беларуская
Грамадская дзейнасць
Член у
Узнагароды

Людміла Фёдараўна Хейда́рава (Псеўданімы: Людміла Паўлікава, Людміла Паўлікава-Хейдарава, Ялізава, Асіповіцкі раён, Магілёўская вобласць) — беларуская пісьменніца.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася ў сям’і рабочага і настаўніцы. Скончыла факультэт прыкладной матэматыкі БДУ (1974). З 1974 г. працавала ў НДІ электронна-вылічальных машын у Мінску, з 1980 года — вядучы канструктар у Беларускім навукова-даследчым і праектна-тэхналагічным інстытуце арганізацыі і кіравання будаўніцтвам Дзяржбуда БССР, з 1985 года — вядучы інжынер Мінскага навукова-даследчага прыборабудаўнічага інстытуце. У 1987—1997 г. на Беларускім тэлебачанні, з 1987 года — старшы рэдактар, з 1990 года — намеснік галоўнага рэдактара літаратурна-драматычнай рэдакцыі Беларускага тэлебачання. Член Саюза пісьменнікаў СССР з 1985 г.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Дэбютавала вершамі ў 1980 г. (часопіс «Маладосць»). Аўтар зборнікаў паэзіі «Адведзіны рамонкавай паляны» (1985), «Тваё святло» (1988), філасофска-драматычнай паэмы-казкі «Можна і Нельга» (1988),  «Купанне ў росах» (1993) — усе выйшлі пад псеўданімам Людміла, пад псеўданімам Людміла Паўлікава-Хейдарава— зборнікі паэзіі, «Плач па анёлу» (2004), філасофская кніга іцзін-секстэтаў «Вечаровае веча» (2009, фрагменты ў час. «Маладосць»), «Прыступкі да Храма Святога Духа» (2017), пад прозвішчам Хейдарава выйшла кніга апавяданняў «Дарт» (2002). У перыядычным друку — зборнік «Дзень паэзіі», часопісы «Маладосць», «Полымя», «Беларусь», «Вожык», «Работніца і сялянка», рэспубліканскіх газетах публікуе апавяданні, навелы.

У паэтычных творах філасофскі роздум, гісторыка-патрыятычная і любоўная лірыка, тэмы прыроды і вытокаў чалавечага духу. У празаічных творах аўтарскай пазіцыі ўласціва дабрадушная іронія.

Пераклала з рускай на беларускую асобныя творы А. Пушкіна, М. Лермантава, Г. Ахматавай, М. Валошына, Б. Пастэрнака, М. Цвятаевай, В. Мандэльштама, з літоўскай, украінскай, польскай, рускай творы сучасных паэтаў.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Лаўрэат Літаратурнай прэміі імя Алеся Адамовіча (1996) за прынцыповасць і майстэрства ў асвятленні сучасных праблем Беларусі.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Хейдарава Людміла Фёдараўна // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2003. — Т. 17: Хвінявічы — Шчытні. — 512 с. — ISBN 985-11-0279-2 (т. 17), ISBN 985-11-0035-8.
  • Родам з Асіповіччыны // Памяць. Асіповіцкі раён. — Мн., 2002. — С.630;
  • Беларускія пісьменнікі (1917—1990): Даведнік; Склад. А. К. Гардзіцкі. Нав. рэд. А. Л. Верабей. — Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. — 653 с.: іл. ISBN 5-340-00709-X;
  • Хейдарава Людміла — нар. у п. Ялізава // Анталогія беларускай паэзіі. — Мн., 1993. — С.537-539.