Літын
Выгляд
| Населены пункт | |||||
| Літын | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| укр.: Літин | |||||
|
|||||
| 49°19′32″ пн. ш. 28°05′14″ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
|
||||
| Вобласць | Вінніцкая вобласць | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | 1391 | ||||
| Вышыня цэнтра | 254 м | ||||
| Водныя аб’екты | Згар[d] | ||||
| Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва |
|
||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 4347 | ||||
| Паштовы індэкс | 22300 | ||||
| КААТУУ | 0522455100 | ||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
Літын[1] (укр.: Літин) — пасёлак гарадскога тыпу ў Вінніцкай вобласці Украіны. Былы[2] раённы цэнтр. Адміністрацыйны цэнтр тэрытарыяльнай грамады. Размешчаны за 30 км на паўночны захад ад Вінніцы.
З 1566 года мястэчка ва ўласнасці вялікіх князёў літоўскіх — цэнтр староства ў Брацлаўскім ваяводстве. У 1578 годзе мястэчка атрымала магдэбургскае права. З 1797 года — адміністрацыйны цэнтр павета Падольскай губерні.
Вядомыя ўраджэнцы і жыхары
[правіць | правіць зыходнік]- Мікалай Пятровіч Бяляцкі (нар. 1950) — вучоны-эканаміст[3].
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Напісанне ў адпаведнасці з ТКП 177-2009 (03150) «Спосабы і правілы перадачы геаграфічных назваў і тэрмінаў Украіны на беларускую мову»
- ↑ Постанова Верховної Ради України від 17 липня 2020 року № 807-IX
- ↑ Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3. — С. 406. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3).
