Рухала Мусаві Хамейні

Рухала Мусаві Хамейні
перс.: روح‌الله موسوی خمینی
1-ы Вышэйшы кіраўнік Ірана[d] 3 снежня 1979 — 3 чэрвеня 1989
Пераемнік	Алі Хаменеі
Галоўнакамандуючы Узброенымі сіламі Ірана[d] 10 чэрвеня 1981 — 3 чэрвеня 1989
Папярэднік	Абальхасан Банісадр
Пераемнік	Алі Хаменеі
Нараджэнне	24 верасня 1902(1902-09-24) ці 17 мая 1900(1900-05-17) Хамей, Central District[d], Khomein County[d], Марказі, Іран
Смерць	3 чэрвеня 1989(1989-06-03) ці 3 сакавіка 1989(1989-03-03) Тэгеран, Цэнтральны бахш[d], Тэгеранскі шахрэстан[d], астан Тэгеран[d], Іран
Месца пахавання	маўзалей Хамейні
Род	Khomeini family[d]
Імя пры нараджэнні	перс.: سید روح‌الله مصطفوی
Бацька	Seyyed Mostafa Khomeini[d]
Жонка	Хадзіджэ Сакафі[d]
Дзеці	Мустафа Хамейні[d], Ахмад Хамейні[d], Zahra Mostafavi Khomeini[d], Farideh Mostafavi[d] і Muṣṭafā Ḫumainī[d]
Грамадзянства	Іран
Веравызнанне	іслам і імамізм[d]
Партыя	Ісламская рэспубліканская партыя[d]
Аўтограф
Бітвы	Ісламская рэвалюцыя ў Іране Ірана-іракская вайна
Узнагароды	Асоба года па версіі часопіса «Time»[d] (1979)
Сайт	imam-khomeini.ir (перс.)​ (англ.)
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Рухала́ Мусаві́ Хамейні́ (перс.: روح‌الله خمینی; 24 верасня 1902(1902-09-24) ці 17 мая 1900(1900-05-17), Хамей, Марказі — 3 чэрвеня 1989(1989-06-03) ці 3 сакавіка 1989(1989-03-03), Тэгеран) — іранскі рэлігійны і дзяржаўны дзеяч. Вялікі аятала, Рахбар (правадыр), лідар Ісламскай рэвалюцыі 1979 года ў Іране. Вышэйшы кіраўнік Ірана з 1979 года.

Біяграфія

Атрымаў рэлігійную адукацыю. З 1922 года ў г. Кум, выкладаў. у 1950-я гады атрымаў тытул «аятала». З 1963 года знаходзіўся ў апазіцыі да шахскага рэжыму Ірана. За крытыку рэформ шаха Махамеда Рэза Пехлеві быў высланы ўладамі ў Турцыю, затым пераехаў у Ірак (1964), пазней — у Францыю (1978). За час выгнання стаў лідарам іранскай апазіцыі.

Яго арышт пацягнуў самыя буйныя хваляванні за дзесяцігоддзе, звыш за 1000 забітых. У студзені 1979 года вярнуўся на радзіму, узначаліў Іранскую рэвалюцыю (1978—79). З 1 лютага 1979 года лідар Савета ісламскай рэвалюцыі, да якога 11—13 лютага перайшла ўся ўлада ў краіне.

Паводле распрацаванай ім канцэпцыі тэакратычнай дзяржавы і створанай на яе аснове Канстытуцыі Ісламскай Рэспублікі Іран 1979 года Рухала Мусаві Хамейні быў пажыццёвым духоўным лідарам (Рахбарам) і фактычным правіцелем Ірана. Праводзіў курс на ісламізацыю ўсіх бакоў жыцця краіны, канфрантацыю з ЗША, на пераможнае завяршэнне ірана-іракскай вайны (1980—88). У ліпені 1988 года пагадзіўся на мірнае ўрэгуляванне ірана-іракскага канфлікту.

Літаратура

• В. У. Адзярыха. Хамейні // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2003. — Т. 17. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0279-2 (т. 17).

Спасылкі

• На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Рухала Мусаві Хамейні