Міхаіл Сяргеевіч Гарбачоў

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
М. С. Гарбачоў, 1987

Міхаіл Сяргеевіч Гарбачоў (нар. 2 сакавіка 1931, Прывольнае, Стаўрапольскі край, Расія) — савецкі дзяржаўны і палітычны дзеяч. Генеральны сакратар ЦК КПСС (11 сакавіка 1985 — 23 жніўня 1991); першы і адзіны Прэзідэнт СССР (15 сакавіка 1990 — 25 снежня 1991).

З дзейнасцю М. Гарбачова на пасадзе кіраўніка КПСС і савецкай дзяржавы звязаны маштабная спроба рэфармавання ў СССР — «Перабудова», якая скончылася распадам Савецкага Саюза, а таксама заканчэнне «Халоднай вайны».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт (1955). 3 1955 на камсамольскай і партыйнай рабоце. У 1966—68 1-ы сакратар Стаўрапольскага гаркома КПСС. Скончыў Стаўрапольскі сельскагаспадарчы інстыту (1967). 3 1968 2-і сакратар, з 1970 1-ы сакратар Стаўрапольскага крайкома КПСС. У 1978—85 сакратар ЦК КПСС, у 1980—91 член Палітбюро (кандыдат з 1979). Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР (1988—89) І Вярхоўнага Савета СССР (1989—90). У 1990 абраны прэзідэнтам СССР.

Узначаліў працэс перабудовы ў СССР. Унутрыпалітычнае жыццё пры М. Гарбачове характарызавалася паглыбленнем эканамічнага крызісу, нарастаючымі цэнтрабежнымі тэндэнцыямі ў саюзных рэспубліках і звязанымі з гэтым канфліктамі. Знешнепалітычная дзейнасць была накіравана на спыненне блокавага процістаяння і гонкі ўзбраенняў, ядзернае раззбраенне (дагаворы па абмежаванні стратэгічных наступальных узбраенняў, па скарачэнні звычайных узбраенняў у Еўропе, аднабаковы мараторый СССР на выпрабаванне ядзернай зброі і інш.). Пры М. Гарбачове выведзены савецкія войскі з Афганістана, знешнепалітычны курс КПСС і СССР садзейнічаў аб'яднанню ФРГ і ГДР, спыненню дзейнасці Арганізацыі Варшаўскага дагавора, распаду сусветнай сістэмы сацыялізму. Пасля спынення дзейнасці КПСС і распаду СССР (Белавежскія пагадненні, 1991) М. Гарбачоў пайшоў у адстаўку з пасад генсека ЦК КПСС і прэзідэнта СССР.

Са снежня 1991 прэзідэнт Міжнароднага фонду сацыяльна-эканамічных і паліталагічных даследаванняў («Гарбачоў-Фонд», пачаў працу ў 1992 годзе).

Прэміі і ўзнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1990).

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • Перабудова і новае мысленне для нашай краіны і для ўсяго свету. Мн., 1988.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]