Святлана Уладзіміраўна Анікей

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Святлана Уладзіміраўна Анікей
Дата нараджэння 7 лютага 1977(1977-02-07)[1] (45 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Адукацыя
Прафесія актрыса
Тэатр
Узнагароды
медаль Францыска Скарыны
IMDb ID 5084360

Святлана Уладзіміраўна Анікей (нар. 7 лютага 1977, Мінск) — беларуская актрыса тэатра і кіно.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыла тэатральны факультэт Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў ў 1999 годзе па спецыяльнасці «Акцёрскае мастацтва драматычнага тэатра і кіно», курс Лідзіі Манаковай[2]. З 1999 года працавала ў Нацыянальным акадэмічным тэатры імя Янкі Купалы.

Пасля масавых фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, жорсткага разгону акцый пратэстаў, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, калектыў Купалаўскага тэатра 13 жніўня запатрабаваў спыніць гвалт у дачыненні да мірных грамадзян і выступіў за пералік галасоў з удзелам незалежных назіральнікаў. 17 жніўня ўладамі быў звольнены дырэктар тэатра Павел Латушка. 26 жніўня Святлана Анікей разам з большасцю трупы і іншымі супрацоўнікамі тэатра звольнілася ў знак пратэсту[3].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Тэатральныя ролі[правіць | правіць зыходнік]

Бягучы рэпертуар[правіць | правіць зыходнік]

Ранейшыя ролі[правіць | правіць зыходнік]

Выбраная фільмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Прыватнае жыццё[правіць | правіць зыходнік]

Захапляецца рэстаўрацыяй старажытнай мэблі.[6]

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Галоўная акцёрская ўзнагарода, XV Агульнапольскі фестываль сучаснай драматургіі «Rzeczywistość przedstawiona» (за ролю ў пастаноўцы А. Карыткоўскай-Мазур «Сонька», Беластоцкі драматычны тэатр), 2015[7]
  • Першая нацыянальная тэатральная прэмія ў намінацыі «Найлепшая жаночая роля» (роля Паліны ў драме «Не мой»), 2011[2]

Зноскі

  1. Кинопоиск — 2003. Праверана 27 кастрычніка 2020.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Святлана Анікей (асабістыя звесткі) (недаступная спасылка). вебсайт тэатра. Архівавана з першакрыніцы 25 сакавіка 2016. Праверана 27 лютага 2016.
  3. Из Купаловского театра уволены 58 актеров и сотрудников Архівавана 3 верасня 2020.
  4. Актрыса, якая марыць сыграць Абломава (часопіс). Мастацтва (31 сакавіка 2012). Праверана 27 лютага 2016.
  5. Святлана Анікей (фільмаграфія). Кино-Театр.ru. Праверана 27 лютага 2016.
  6. Святлана Анікей: «Трымаць шліфавальную машынку ў жаночых руках вельмі складана» (вэб-сайт грамадскай культурніцкай кампаніі). «Будзьма беларусамі!» (28 студзеня 2014). Праверана 27 лютага 2016.
  7. Святлана Анікей атрымала польскую ўзнагароду. Польскае радыё (29 кастрычніка 2015). Праверана 27 лютага 2016.(недаступная спасылка)

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]