Сцяпан Елізаравіч Арцёменка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сцяпан Елізаравіч Арцёменка
укр.: Степан Єлизарович Артеменко
Дата нараджэння 9 (22) студзеня 1913(1913-01-22)
Месца нараджэння
Дата смерці 5 мая 1977(1977-05-05) (64 гады)
Месца смерці Адэса
Месца пахавання
Прыналежнасць
Род войскаў пяхота
Гады службы 19351937, 19411955
Званне
Палкоўнік
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка» Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Аляксандра Неўскага
Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Чырвонай Зоркі Медаль «За адвагу» Медаль «За баявыя заслугі»

Сцяпан Елізаравіч Арцёменка (укр.: Степан Єлизарович Артеменко; 9 (22) студзеня 1913)—5 мая 1977) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, двойчы Герой Савецкага Саюза (1945).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

С. Е. Арцёменка нарадзіўся ў сяле Рацулава Адэскага павета Херсонскай губерні (зараз Малінаўка, Іваніўскі раён (Адэская вобласць), Украіна). У 1927 годзе скончыў школу. У 1935—1937 гг. праходзіў службу ў Чырвонай Арміі. З 1937 года ўчастковы ўпаўнаважаны ў раённым аддзеле НКУС. Са жніўня 1941 г. на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Удзельнік Сталінградскай бітвы, бітвы на Курскай дузе, баёў на тэрыторыі Украіны, Польшчы. Камандзір батальёна маёр Арцёменка вызначыўся ў 1944 годзе пры вызваленні Палесся і ў 1945 годзе ў час прарыву на заходні бераг Віслы і фарсіраванні ракі Одэр. Вайну скончыў у Берліне, дзе быў цяжка паранены.

Пасля вайны працягваў ваенную службу. У 1946 і 1948 гг. скончыў курсы ўдасканалення афіцэрскага складу. Да 1955 года на пасадзе раённага ваеннага камісара ў горадзе Адэса, палкоўнік.

Памёр С. Е. Арцёменка 5 мая 1977 г. Пахаваны ў Адэсе на цэнтральнай алеі Другіх хрысціянскіх могілак.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

  • Бюст на радзіме Героя.
  • Мемарыяльная дошка на доме ў Адэсе, дзе жыў С. Е. Арцёменка.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Сцяпан Елізаравіч Арцёменка на сайце «Героі краіны»