Фердынанд III (вялікі герцаг тасканскі)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Фердынанда III
італ.: Ferdinando III d'Asburgo-Lorena
Фердынанда III
'Фердынанда III.
Wappen Habsburg-Lothringen Schild.svg
Герб Габсбургска-Латарынгскага дому
сцяг
Вялікі герцаг Тасканы
1790 — 1801
(пад імем Фердынанда III)
Папярэднік П'етра Леапольда I
Пераемнік Людовік I
1814 — 1824
Папярэднік Эліза Банапарт
Пераемнік Леапольд II
 
Дзейнасць палітык
Веравызнанне каталіцтва
Нараджэнне 6 мая 1769(1769-05-06)[1][2]
Смерць 18 чэрвеня 1824(1824-06-18)[1][2] (55 гадоў)
Пахаванне
Дынастыя Габсбург-Латарынгскі дом[d]
Бацька Леапольд II Габсбург
Маці Марыя Луіза Іспанская[d]
Жонка Марыя-Луіза Бурбон-Сіцылійская[d] і Марыя Фердынанда Саксонская[d]
Дзеці Леапольд II[d], Марыя Тэрэза Тасканская[d], Francesco Leopoldo d'Asburgo-Lorena[d], Archduchess Maria Luisa of Austria, Princess of Tuscany (1798-1857)[d], Caroline Erzherzogin von Österreich[d] і Maria Luisa Erzherzogin von Österreich[d]
 
Узнагароды
кавалер Вялікага крыжа ордэна Ганаровага легіёна Knight Grand Cross of the Order of Saint Ferdinand and of Merit рыцар ордэна Залатога руна

Фердынанда III (італ.: Ferdinando III d'Asburgo-Lorena; 6 мая 1769, Фларэнцыя — 18 чэрвеня 1824, Фларэнцыя) — вялікі герцаг тасканскі ў 1790—1801 і 1814—1824 гадах, курфюрст і вялікі герцаг Зальцбурга ў 1803—1806 гадах, вялікі герцаг вюрцбургскі ў 1806—1814 гадах.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Фердынанд быў другім сынам імператара Свяшчэннай Рымскай імперыі Леапольда II і Марыі Луізы, інфанты Іспанскай. Ён атрымаў у спадчыну ад бацькі Вялікае Герцагства Тасканскае ў 1790 годзе. Быўшы аматарам мастацтва, ён дадаў да збору сваіх продкаў Медычы некалькі новых набыццяў, уключаючы Рафаэлеву «Мадонну дэль Грандука».

Высілкамі англічан ён выступіў супраць Францыі, за гэта яго землі ў 1796 годзе былі акупаваны арміяй Напалеона Банапарта, а ў 1799 годзе канчаткова заваяваны. Ён кіраваў Тасканай да 1801 года, калі Напалеон ператварыў яго герцагства ў каралеўства Этрурыі і аддаў сваёй сястры Элізе. У кампенсацыю Фердынанд атрымаў Зальцбургскае курфюрства.

Паводле Прэсбургскага міру 1805 года Фердынанд быў вымушаны саступіць Зальцбург, але атрымаў створанае для яго Вялікае Герцагства Вюрцбург. Ён заставаўся кіраўніком у ім да падзення Напалеона ў 1814 годзе, пасля чаго зноў вярнуўся ў Таскану.

Памёр у Фларэнцыі ў 1824 годзе, яго спадчыннікам стаў яго сын Леапольд.

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

З 1790 года быў жанаты на Луізе Марыі Бурбон-Сіцылійскай (17731802), дачцы Фердынанда I і Марыі Караліны Аўстрыйскай. Дзеці:

У 1821 годзе Фердынанд жаніўся ў другі раз на Марыі Фердынандзе Саксонскай (17961865), дзяцей у іх не было.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Ferdinand III // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Lundy D. R. Ferdinando III Erzherzog von Österreich Granduca di Toscana // The Peerage — 717826 экз. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118686763 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 13 снежня 2014.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118686763 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.
Папярэднік:
П'етра Леапольда I
Вялікі герцаг тасканскі
17901801
Пераемнік:
Людовік I
Папярэднік:
Эліза Банапарт
Вялікі герцаг тасканскі
18141824
Пераемнік:
Леапольд II