Леапольд II Габсбург

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леапольд II
ням.: Leopold II
Leopold II.jpg
сцяг
9-ы Вялікі герцаг Тасканы
18 жніўня 1765 — 22 ліпеня 1790
(пад імем П'етра Леапольда I)
Папярэднік: Франчэска II
Пераемнік: Фердынанд III
сцяг
Імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі, Кароль Венгрыі, Кароль Багеміі
30 верасня 1790 — 1 сакавіка 1792
Папярэднік: Іосіф II
Пераемнік: Франц II
эрцгерцаг Аўстрыі
20 лютага 1790 — 1 сакавіка 1792
Папярэднік: Іосіф II
Пераемнік: Франц II
 
Веравызнанне: Каталіцкая царква
Нараджэнне: 5 мая 1747(1747-05-05)
Вена
Смерць: 1 сакавіка 1792(1792-03-01) (44 гады)
Вена
Пахаванне: Імператарскі склеп
Род: Габсбургі
Імя пры нараджэнні: Петэр Леапольд Іосіф Антон Іаахім Пій Готард
Бацька: Франц I
Маці: Марыя Тэрэзія
Жонка: Марыя Луіза Іспанская
Дзеці: Марыя Тэрэза, Франц, Фердынанд, Марыя Ганна, Карл Людвіг, Аляксандр Леапольд, Альбрэхт Ёхан Іозеф, Максіміліян, Іосіф, Клемянціна, Антон Віктар, Іаан Баптыст, Райнер Іосіф, Людвіг, Рудольф
 
Аўтограф: Leopold II signature.jpg

Леапольд II (5 мая 17471 сакавіка 1792) (ням.: Leopold II) — кароль Германіі (рымскі кароль) з 1790 года, абраны імператарам Свяшчэннай Рымскай імперыі нямецкай нацыі 30 верасня 1790 года, трэці сын Франца I і Марыі Тэрэзіі.

Нарадзіўся ў Вене. Пасля смерці другога сына, Карла, быў прызначаны ў пераемнікі бацькі на тасканскім пасадзе, і пасля смерці бацькі, 18 жніўня 1765 года, уступіў у кіраванне Тасканай пад імем Пятра Леапольда І (П'етра Леапольда I). Спачатку пад кіраўніцтвам давераных імператрыцы, маркіза Бота і графа Розенберга, пасля самастойна, Леапольд праводзіў умераныя, але паслядоўныя рэформы.

У 1790 годзе Леапольд успадкаваў імператарскую карону пасля бяздзетнага брата. Дзяржава знаходзілася ў поўным разладаванні. Леапольд прыклаў значныя намаганні да заспакаення саслоўнага, нацыянальнага і клерыкальнага незадавальнення. Паўстанне ў Бельгіі і Венгрыі было задушана; Рэйхенбахскім дагаворам (ліпень 1790) атрымалася ўтрымаць Прусію ад набыткаў у Польшы; аўстра-турэцкая вайна скончылася ў 1791 годзе Сыстоўскім мірам.

Да Вялікай французская рэвалюцыі Леапольд, хоць і брат Марыі-Антуанэты, ставіўся насцярожана, і толькі пасля спробы ўцёкаў караля згадзіўся спачатку з прускім паслом Бішафвердэрам, потым з самім Фрыдрыхам Вільгельмам II, на пільніцкім з'ездзе, адносна абаронча-наступальных дзеянняў супраць Францыі. З прыняццем французскай канстытуцыі Людовікам XVI (14 верасня 1791 года) Леапольд абвясціў мэту пагаднення папярэдне дасягнутай. Новыя цяжкасці прывялі да саюзу нямецкіх дзяржаў 7 лютага 1792 года; але і цяпер Леапольд думаў болей аб абароне. Пасля абвяшчэння вайны з боку Францыі Леапольд нечакана памёр 1 сакавіка 1792 года.

Вонкавыя спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Holy Roman Empire crown dsc02909.jpg Імператары Свяшчэннай Рымскай імперыі (да Атона I — «рымскія імператары») (800—1806)
Banner of the Holy Roman Emperor (after 1400).svg
800 814 840 843 855 875 877 881 887 891
   Карл I Людовік I  —  Лотар I Людовік II Карл II  —  Карл III  —    
891 894 898 899 901 905 915 924 962 973 983
   Гвіда Ламберт Арнульф  —  Людовік III  —  Берэнгар I  —  Атон I Атон II   
983 996 1002 1014 1024 1027 1039 1046 1056 1084 1105 1111 1125 1133 1137 1155
    —  Атон III  —  Генрых II  —  Конрад II  —  Генрых III  —  Генрых IV  —  Генрых V  —  Лотар II  —    
1155 1190 1197 1209 1215 1220 1250 1312 1313 1328 1347 1355 1378 1410
   Фрыдрых I Генрых VI  —  Атон IV  —  Фрыдрых II  —  Генрых VII  —  Людовік IV  —  Карл IV  —    
1410 1437 1452 1493 1508 1519 1530 1556 1564 1576 1612 1619 1637
   Жыгімонт Фрыдрых III Максіміліян I Карл V Фердынанд I Максіміліян II Рудольф II Маціяс Фердынанд II   
1637 1657 1705 1711 1740 1742 1745 1765 1790 1792 1806
   Фердынанд III Леапольд I Іосіф I Карл VI  —  Карл VII Франц I Іосіф II Леапольд II Франц II   

Каралінгі — Саксонская дынастыя — Салічная дынастыя — Гогенштаўфены — Вітэльсбахі — Габсбургі