Электроніка

Электро́ніка – раздзел тэхнікі, які займаецца вытворчасцю, перасылкай і пераўтварэннем сігналаў праз дрот, электрычнасць або электрамагнітнае поле; навука пра выкарыстанне электрычных прылад, а таксама раздзел фізікі, які разглядае працэсы, што адбываюцца пры пераносе зараджаных часціц праз розныя асяроддзі.
Гісторыя электронікі
[правіць | правіць зыходнік]Гістарычна электроніка з'явілася як радыётэхнікі – першымі электрычнымі прыладамі былі радыёперадатчыкі і радыёпрыёмнікі ў часы Першай сусветнай вайны[крыніца?]. Электроніка развіваецца з дапамогай электратэхнікі, электрахіміі, інфарматыкі, тэлекамунікацыі і г.д.
На сучасным этапе электроніка развіваецца ў разнастайных кірунках, з прычыны вялікай запатрабаванасці ў сучасным жыцці. Акрамя радыётэхнікі асноўныя кірункі таксама оптаэлектроніка, тэлекамунікацыя, лічбавая электроніка, мікраэлектроніка, лазеры. Высокага ўзроўню развіцця электроніка дасягнула дзякуючы адкрыццям у фізіцы (паўправаднікі, оптыка, магнетызм), хіміі і матэматыцы.
Электронныя кампаненты
[правіць | правіць зыходнік]Пасіўныя элементы
[правіць | правіць зыходнік]Актыўныя элементы
[правіць | правіць зыходнік]- Вакуумныя
- Цвёрдацельныя