Юрый Іванавіч Нікіфараў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Юрый Іванавіч Нікіфараў
Дата нараджэння 20 лютага 1937(1937-02-20)
Месца нараджэння с. Соміна, Баксітагорскі раён
Ленінградская вобласць
Дата смерці 18 чэрвеня 2003(2003-06-18) (66 гадоў)
Месца смерці Бабруйск
Грамадзянства Сцяг СССРСцяг Беларусі
Род дзейнасці мастак
Жанр гістарычны жанр
Вучоба Ялецкае мастацкае вучылішча (1957), Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут (1965)
Вядомыя працы трыпціх «Слова пра паход Ігараў»,
серыя «Славянская сюіта», «Элада—70»
Уплыў Павел Любамудраў


Юрый Іванавіч Нікіфараў (20 лютага 1937, с. Соміна, Баксітагорскі раён, Ленінградскай вобласці18 чэрвеня 2003, Бабруйск) — беларускі мастак-графік, акварэліст, педагог.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Працаваў ў станкавай графіцы і акварэльным жывапісе[1]. Аўтар манументальных кампазіцый на вуліцах Бабруйска — каляровых зграфіта з выявамі дзяўчыны ў хустцы і хлопца з кнігай на будынку Бабруйскага дзяржаўнага аграрна-эканамічнага каледжа па вуліцы Інтэрнацыянальнай, 46, а таксама яшчэ аднаго манахромнага зграфіта[2].

Значная частка твораў прысвечана Вялікай Айчыннай вайне:

"Вострая дынаміка руху, дэфармацыя форм, колеравая экспрэсія ў карцінах «Рэквіем па камбату» і «Тыл» перадаюць трагедыю вайны вобразна і выразна. Асуджэнне і бяссілле перад маральнай слепатой і ўпадкам нораваў раскрыты ў творы «Звер чакае»". Ала Альфяровіч-Мальцава, мастацтвазнаўца

Асноўныя творы: графічныя лісты «Бацькі і дзеці», «Вясна 1944 года», «Жнівень 1982 года», «Набат», «Звер чакае», трыпціх «Слова пра паход Ігараў»; серыі «Да зорак», «Славянская сюіта»; графічныя кампазіцыі: «О, Іспанія!», «Элада—70», «Мір» і інш.

Ілюстраваў творы Бертальда Брэхта, Дантэ Аліг'еры, Янкі Купалы, Аляксандра Пушкіна, Уільяма Шэкспіра.

Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Магілёўскім абласным мастацкім музеі імя Паўла Масленікава, Ялецкім краязнаўчым музеі, Бабруйскім мастацкім музеі імя Георгія Паплаўскага, фондах Беларускага саюза мастакоў.

Асабістай кар'ерай не цікавіўся, адкрыў шлях у мастацтва шматлікім маладым талентам.

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

У 1997 годзе мастак Уладзімір Рубцоў прысвяціў Юрыю Нікіфараву, свайму сябру, жывапісны твор «Доб­ры дзень, спа­дар Ні­кі­фа­раў!»[3].

23 лютага 2007 года ў Бабруйскім мастацкім музеі імя Георгія Паплаўскага была адкрыта персанальная выстаўка карцін Юрыя Нікіфарава, прысвечаная 70-годдзю мастака, пад назвай «Успаміны аб Юрыі Нікіфараве».

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі. У 5 т. Т. 4. — Мінск, 1987.
  • Беларускі саюз мастакоў, 1938—1998 : энцыклапедычны даведнік. — Мінск, 1998.
  • Гейкер, Яфім. Почырк таленту: з выстаўкі работ мастака Ю. Нікіфарава / Яфім Гейкер // Камуніст. - 1971. - 22 мая.
  • Коркияйнен, Е. Академик без пиджака / Евгения Коркияйнен // Коммерческий курьер. - 2007. - 28 февраля. - С. 5. (руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]