Юрый Аляксандравіч Марухін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Юрый Аляксандравіч Марухін
Дата нараджэння 13 ліпеня 1938
Месца нараджэння Фёдараўка, Разанская вобласць, РСФСР
Дата смерці 20 снежня 2001
Месца смерці Мінск, Беларусь
Грамадзянства СССР, Беларусь
Адукацыя
Месца працы
Прафесія аператар, кінарэжысёр
Кар’ера 1960 — 2001
IMDb nm0555397

Юрый Аляксандравіч Марухін (13 ліпеня 1938, вёска Фёдараўка, Разанская вобласць[1]20 снежня 2001, Мінск) — савецкі і беларускі кінарэжысёр, сцэнарыст, аператар і кампазітар, заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1974). Пісаў сцэнарыі і музыку да сваіх дакументальных фільмаў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З 1960 года працаваў аператарам-пастаноўшчыкам кінастудыі «Беларусьфільм». У 1962 годзе скончыў аператарскі факультэт Усесаюзнага дзяржаўнага інстытута кінематаграфіі ў Маскве (майстэрня Леаніда Касматава). З 1984 года — рэжысёр мастацкага кіно. У 2000-2001 гг. — старшыня праўлення Беларускага саюза кінематаграфістаў.

Фільмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Мастацкія фільмы[правіць | правіць зыходнік]

Рэжысёр[правіць | правіць зыходнік]

  • «Радаўніца» (1984 г., прэмія «Памяць» на VIII Усесаюзным кінафестывалі ў Мінску, 1985)
  • «Чалавек, які браў інтэрв'ю» (1986)
  • «Маці Урагану» (1990)
  • «Уік-энд з забойцам» (1992).

Аператар[правіць | правіць зыходнік]

  • «Маленькія летуценнікі» (1962, сумесна з А. Забалоцкім, навела «Зорка на спражцы»)
  • «Апошні хлеб» (1963, сумесна з А. Забалоцкім)
  • «Любімая» (1965)
  • «Усходні калідор» (1966)
  • «Чакай мяне, Ганна» (1969)
  • «Чорнае сонца» (1970)
  • «Магіла льва» (1971)
  • «Хроніка ночы» (1972)
  • «Чырвоны агат» (1973, навела ў аднайменным кінаальманаху)
  • «Лясныя арэлі» (1975)
  • тэлефільм «Час выбраў нас» (1976, 1-2 серыі)
  • «У профіль і анфас» (1977, сумесна з А. Сіманавым, навела «Вялікая любоў Н. П. Чараднічэнка»)
  • «Пункт адліку» (1979)
  • «Разводдзе» (1980)
  • тэлефільм «Зацішша» (1981)
  • «Сад» (1983)
  • «Птушкам крылы не ў цяжар» (1989, сумесна з С. Зубікавым)
  • «Маці Урагану» (1990)
  • «Сцярвятнікі на дарогах» (1991)
  • «Уік-энд з забойцам» (1992)
  • «Тры жанчыны і мужчына» (1998)

Дакументальныя фільмы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Сонца над горадам» (1966, аўтар сцэнарыя, рэжысёр, аператар)
  • «Сяргей Пятровіч» (1968, суаўтар сцэнарыя сумесна з І. Заяц, рэжысёр)
  • «Мінск» (1968, аўтар фільма)
  • «Салдаткі» (1975, аўтар сцэнарыя, рэжысёр)
  • «Свет, які завецца БАМ» (1975, аператар)
  • «Дваццаць тысяч тэатральных сустрэч» (1976, суаператар сумесна з Ю. Шалімавым)
  • «Фантазія» (1977, суаўтар сцэнарыя сумесна з В. Адамчыкам і . Д. Зайцавым, рэжысер, суаператар з А. Сіманавым)
  • «Мы — „Квант“» (1977, суаўтар сцэнарыя сумесна А. Белавусавым, рэжысер, сооператор сумесна з А. Шклярэўскім)
  • «Восень земляроба» (1979, рэжысёр)
  • «Маё Палессе» (1981, суаўтар сцэнарыя сумесна з Ф. Коневым, рэжысер)
  • «Адам і Марылю» (1988, сааўтар сцэнарыя сумесна з Ф. Коневым, рэжысер, аператар)
  • «Ахоўваецца дзяржавай» (1990, суаўтар сцэнарыя сумесна з М. Ткачовым, рэжысёр, суаператар разам з В. Костаравым)
  • «Партрэт не фоне замка» (1992, рэжысёр, аператар)
  • «Дрывасек, дзядок і тутэйшыя» (1994, рэжысёр, аператар)
  • «Конь неўтаймаваны» (1994, аўтар сцэнарыя, рэжысёр, аператар)
  • «Мастак Леанід Шчамялеў» (1998, відэафільм, аўтар сцэнарыя, рэжысёр, суаператар сумесна з В. Купрыянавым)
  • «Паспець да ночы» (2001, відэафільм, рэжысёр).

Узнагароды і прызнанне[правіць | правіць зыходнік]

  • Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1974);
  • Прэмія Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь (1997);
  • Прызер III Нацыянальнага кінафестывалю ў Брэсце «За ўклад у нацыянальную аператарскую школу» (1999);
  • Прызёр Парламенцкага сходу Саюза Беларусі і Расіі (2000).

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

  • На Нацыянальным кінафестывалі (цяпер Рэспубліканскі) і Мінскім міжнародным кінафестывалі «Лістапад» устаноўлены прызы ім. Ю. А. Марухіна за ўклад у беларускі кінематограф і лепшую аператарскую працу.
  • Жыццю і творчасці Ю. А. Марухіна прысвечаны дакументальныя відэафільмы:
    • «Наш Юра» (2002, рэжысёр І. Волчак, Беларускі саюз кінематаграфістаў сумесна з Нацыянальнай кінастудыяй «Беларусьфільм»)
    • «Ён недзе тут...» (2008, рэжысёр В. Шклярэўскі, Беларускі відэацэнтр).

Зноскі

  1. Зараз — у Сасноўскім раёне, Тамбоўская вобласць, Расія.