Акра

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Акра
Памылка Lua: expandTemplate: template "lang-ak" does not exist.

Central accra-2.jpg

Краіна
Каардынаты
Глава
Плошча
185 км²
Вышыня цэнтра
61 м
Водныя аб'екты
Насельніцтва
2 096 653 чалавек (2007)
Часавы пояс
Тэлефонны код
0302, 0302
Афіцыйны сайт
Акра на карце Ганы
Акра (Гана)
Акра

А́кра (па-англійску: Accra) — сталіца з 1957[1] года і самы вялікі горад Ганы, размешчаны на ўзбярэжжы Гвінейскага заліва Атлантычнага акіяна, галоўны порт краіны, сталіца сталічнай акругі. Слова «акра» паходзіць ад Nkran — мурашы. Колькасць жыхароў складае каля 2 млн чалавек.

Насельніцтва горада складаецца ў асноўным з прадстаўнікоў племені га. Каля 15 % насельніцтва — мусульмане. Сучасная Акра — адзін з самых багатых і сучасных гарадоў Афрыкі, з адным з самых высокіх узроўняў жыцця на кантыненце.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Горад заснаваны ў XVI стагоддзі. Да канца XIX стагоддзя з'яўляўся цэнтрам бойкага гандлю рабамі, золатам і пальмавым алеем. У 1876—1957 гг. Акра была рэзідэнцыяй каланіяльных улад Залатога Берага[1].

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Акра знаходзіцца на поўдні Ганы, займае частку раўніны, пакрытай саваннай. Клімат у горадзе экватарыяльны. Тэмпература паветра вагаецца ад +23 °C да +32 °C. На клімат уплываюць Атлантычны акіян і буйная рака Вольта.

Эканоміка і культура[правіць | правіць зыходнік]

Горад з'яўляецца культурным, навуковым, гаспадарчым цэнтрам краіны. Тут знаходзіцца міжнародны аэрапорт, і ўніверсітэт Ганы, Акадэмія мастацтваў, заснаваны ў 1957 годзе Нацыянальны музей[1].

У горадзе захаваліся галандскі, дацкі (Крысціянсберг) і англійскі фарты[1].

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Африка: энциклопедический справочник. Т. 1. А—К / Гл. ред. А. Громыко. Ред. колл. В. М. Власов, Н. И. Гаврилов и др. — М.: Советская энциклопедия, 1986. — С. 225. — 672 с. с илл.(руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Африка: энциклопедический справочник. Т. 1. А—К / Гл. ред. А. Громыко. Ред. колл. В. М. Власов, Н. И. Гаврилов т др. — М.: Советская энциклопедия, 1986. — С. 225. — 672 с. с илл.(руск.)