Алехандра Агусцін Ланусэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Алехандра Агусцін Ланусэ
ісп.: Alejandro Agustín Lanusse
Alejandro Agustín Lanusse.jpg
Сцяг прэзідэнт Аргенціны (дэ-факта)
22 сакавіка 1971 — 25 мая 1973
Папярэднік Раберта М. Левінгстан
Пераемнік Эктар Кампара

Нараджэнне 28 жніўня 1918(1918-08-28)[1][2][3]
Смерць 26 жніўня 1996(1996-08-26)[1][2][…] (77 гадоў)
Месца пахавання
Веравызнанне каталіцтва
Партыя
Адукацыя
Прафесія Ваенны
Дзейнасць афіцэр, дыпламат, палітык
Аўтограф Alejandro Agustín Lanusse (firma).jpg
Род войскаў Argentine Army[d]
Званне генерал-лейтэнант
Узнагароды
Grand Cross with diamonds of Order of the Sun of Peru Collar of the Order of Isabella the Catholic‎
Commons-logo.svg Алехандра Агусцін Ланусэ на Вікісховішчы

Алехандра Агусцін Ланусэ (28 жніўня 1918 — 26 студзеня 1996) — аргенцінскі ваенны дзеяч, які фактычна займаў пасаду прэзідэнта Аргенціны з 22 сакавіку 1971 года па 25 мая 1973 года.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыўшы ваенную акадэмію ў 1938 годзе, узначаліў эскортнае падраздзяленне прэзідэнта. У 1951 годзе быў асуджаны да пажыццёвага турэмнага зняволення за ўдзел у спробе дзяржаўнага перавароту супраць урада Хуана Перона. Быў вызвалены ў 1955 годзе пасля «Вызваленчай рэвалюцыі», ваеннага паўстання, якое звергнула рэжым генерала Перона і ўстанавіла ваенную дыктатуру. У 1956 годзе быў прызначаны на пасаду пасла ў Ватыкане. У 1960 годзе стаў намеснікам дырэктара вышэйшага ваеннага вучылішча, а праз некаторы час — камандуючым 1-й бронекавалерыйскай дывізіяй. У 1962 годзе прыняў удзел у звяржэнні прэзідэнта Артура Франдзісі, а ў 1966 падтрымаў генерала Хуана Карласа Анганіа ў выгнанні прэзідэнта Артура Ільіа. У 1968 годзе стаў галоўнакамандуючым узброенымі сіламі Аргенціны.

Прэзідэнт[правіць | правіць зыходнік]

Ланусэ стаў прэзідэнтам Аргенціны ў 1971 годзе. За час свайго прэзідэнцтва устанавіў дыпламатычныя адносіны з Кітаем. Ва ўпраўленні краінай выпрабоўваў пастаянныя цяжкасці, звязаныя з узрастаннем актыўнасці апазіцыі. Многія палітычныя праціўнікі былі ўзятыя пад варту, і Ланусэ вырашыў пачаць супрацоўніцтва з Мантанерас (перанісцкі рух). 22 жніўня 1971 года некалькі палітычных зняволеных ажыццявілі спробу ўцёкаў з ваенна-марской базы Росан у Патагоніі, за што яны былі хутка пакараныя смерцю без суда і следства. У 1973 прэзідэнцкія выбары выйграў Эктар Кампара.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Alejandro Agustín Lanusse // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Alejandro Lanusse // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Alejandro Agustín Lanusse // Find a Grave — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. https://es.findagrave.com/memorial/7655206/alejandro-agust%C3%ADn-lanusse

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]