Дзмітрый Анатольевіч Мядзведзеў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дзмітрый Анатольевіч Мядзведзеў
руск.: Дмитрий Анатольевич Медведев
Dmitry Medvedev govru official photo 2.jpg
Сцяг10-ы старшыня Урада Расійскай Федэрацыі Сцяг
8 мая 2012 — 15 студзеня 2020
Прэзідэнт Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін
Папярэднік Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін
Пераемнік Міхаіл Уладзіміравіч Мішусцін
3-і старшыня партыі «Адзіная Расія»
з 26 мая 2012
Папярэднік Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін
Сцяг3-і Прэзідэнт Расійскай Федэрацыі
7 мая 2008 — 7 мая 2012
Кіраўнік урада Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін
Папярэднік Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін
Пераемнік Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін
Сцяг Першы намеснік старшыні Урада Расійскай Федэрацыі
14 лістапада 2005 — 7 мая 2008
Прэзідэнт Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін
Кіраўнік урада Міхаіл Яфімавіч Фрадкоў
Віктар Аляксеевіч Зубкоў
Сцяг8-ы кіраўнік Адміністрацыі прэзідэнта Расіі
30 кастрычніка 2003 — 14 лістапада 2005
Прэзідэнт Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін
Папярэднік Аляксандр Стальевіч Валошын
Пераемнік Сяргей Сямёнавіч Сабянін
Сцяг2-і старшыня Савета Міністраў — член Вышэйшага дзяржаўнага савета Саюзнай дзяржавы
з 18 ліпеня 2012
Папярэднік Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін

Нараджэнне 14 верасня 1965(1965-09-14)[1][2][…] (55 гадоў)
Імя пры нараджэнні Дзмітрый Анатольевіч Мядзведзеў
Бацька Анатоль Апанасавіч Мядзведзеў
Маці Юлія Вяніямінаўна Шапашнікава
Жонка Святлана Уладзіміраўна Мядзведзява (Ліннік)
Дзеці Ілья Дзмітрыевіч Мядзведзеў
Веравызнанне праваслаўе
Партыя КПСС (да 1991);
Адзіная Расія (з 2012).
Адукацыя Ленінградскі дзяржаўны ўніверсітэт імя А. А. Жданава
Навуковая ступень кандыдат юрыдычных навук
Прафесія юрыст
Дзейнасць старшыня Урада РФ
Месца працы
Аўтограф Signature of Dmitry Medvedev.svg
Узнагароды
Медаль У памяць 1000-годдзя Казані
Прэмія Урада Расійскай Федэрацыі

замежныя:

Вялікі крыж ордэна «Сонца Перу»
Вялікі ланцуг ордэна Вызваліцеля, Венесуэла
Medal10Astana.png
Ордэн Славы (Арменія)
Сайт da-medvedev.ru
Commons-logo.svg Дзмітрый Анатольевіч Мядзведзеў на Вікісховішчы

Дзмі́трый Анато́льевіч Мядзве́дзеў (14 верасня 1965, Ленінград, СССР) — Прэм’ер-міністр Расійскай Федэрацыі (2012—2020), трэці Прэзідэнт Расійскай Федэрацыі (2008—2012).

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

У 1987 годзе скончыў юрыдычны факультэт Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта, кандыдат юрыдычных навук (1990). У 19901999 на выкладчыцкай працы ў СПбДУ, у 19901995 — саветнік мэра Санкт-Пецярбурга, эксперт Камітэта па знешніх сувязях мэрыі. У 1998 годзе вайшоў у склад савета дырэкратоў Брацкага лесапрамысловага камбіната.

У 1999 прызначаны намеснікам кіраўніка апарата Ураду Расійскай Федэрацыі. У 1999—2000 — намеснік, у 2000—2003 — першы намеснік кіраўніка адміністрацыі прэзідэнта, у 2003—2005 — яе кіраўнік. У 2005—2008 — першы намеснік Старшыні Урада Расійскай Федэрацыі.

10 сакавіка 2008 года абраны Прэзідэнтам Расійскай Федэрацыі ў першым туры.

З 8 мая 2012 года старшыня Урада Расійскай Федэрацыі. З’яўляецца таксама членам Вышэйшага дзяржаўнага савета Саюзнай Дзяржавы, старшынёй Савета міністраў Саюзнай Дзяржавы. Рашэнні, якія прымаюцца ў Саюзнай Дзяржаве, ім узгадняюцца, а большасць з іх рэалізуюцца пад яго непасрэдным кіраўніцтвам[6].

2 сакавіка 2017 г. Аляксей Навальны апублікаваў фільм-расследаванне Фонда барацьбы з карупцыяй «Он вам не Димон» прысвечанае меркаваным карупцыйным схемам прэм’ер-міністра Д. Мядзведзева[7]. 22 сакавіка дэпутат Дзяржаўнай Думы РФ ад Камуністычнай партыі Расійскай Федэрацыі В. Рашкін накіраваў дэпутацкі запыт кіраўніку Следчага камітэта Расіі, а таксама кіраўнікам ФСБ, МУС РФ і Пракуратуры РФ з патрабаваннем праверыць дадзеныя аб карупцыйнай дзейнасці Д. Мядзведзева, аб якой расказана ў расследаванні Навальнага[8]. 26 сакавіка ў каля 100 гарадах Расіі прайшлі мітынгі супраць карупцыі ў вышэйшых эшалонах улады, аб якой заяўлена было ў фільме. 5 красавіка Дзяржаўная Дума РФ адхіліла прапанову фракцыі КПРФ праверыць матэрыялы, апублікаваныя Фондам барацьбы з карупцыяй А. Навальнага прысвечаныя Старшыні ўраду[9].

15 студзеня 2020 года ўрад Дзмітрыя Мядзведзева ў поўным складзе падаў у адстаўку. Прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін прапанаваў яму пасаду намесніка сакратара Савета бяспекі Расіі[10].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]