Вінілхларыд
| Вінілхларыд | |
 | |
 | |
| Агульныя | |
|---|---|
| Сістэматычнае найменне | хлорэтылен |
| Традыцыйныя назвы | вінілхларыд, хлорысты вініл |
| Хім. формула | CH2=CHCl |
| Эмпірычная формула | C2H3Cl |
| Фізічныя ўласцівасці | |
| Стан (ст. ум.) | бясколерны газ |
| Малярная маса | 62,498 г/моль |
| Шчыльнасць | 0,9106 (пры 20 °C) [1]; 0,9730 (пры − 15 °C)[2] |
| Тэрмічныя ўласцівасці | |
| Тэмпература плаўлення | -153,8[2] °C |
| Тэмпература кіпення | -13,8[2] °C |
| Крытычны пункт | 158,4 °C; 5,34 МПа[3] |
| Малярная цеплаёмістасць (ст. ум.) | 0,858 (25 °C)[3] Дж/(моль·К) |
| Энтальпія ўтварэння (ст. ум.) | -37,26[3] кДж/моль |
| Ціск пары | 337 кПа (20 °C)[3] |
| Аптычныя ўласцівасці | |
| Паказчык пераламлення | 1,3700 (пры 20 °C)[1] |
| Структура | |
| Дыпольны момант | 1,44[4] Д |
| Класіфікацыя | |
| Рэг. нумар CAS | |
| PubChem | |
| Рэг. нумар EINECS | 200-831-0 |
| SMILES | |
| RTECS | KU9625000 |
| ChemSpider | |
Вінілхларыд (хлорысты вініл, хлорвініл, хлорэтылен, хлорэтэн, этыленхларыд) — арганічнае рэчыва; бескаляровы газ са слабым саладкаватым пахам, які мае формулу C2H3Cl і ўяўляе сабой простае хлорвытворнае этылену. Рэчыва з’яўляецца надзвычай вогне- і выбуханебяспечным, вылучае пры гарэнні таксічныя рэчывы. Вінілхларыд — моцны яд, які аказвае на чалавека канцэрагеннае, мутагеннае і тэратагеннае дзеянне.
Прамысловая вытворчасць вінілхларыду ўваходзіць у першую дзясятку вытворчасці найбуйнейшых шматтанажных прадуктаў асноўнага арганічнага сінтэзу; пры гэтым амаль увесь выраблены аб’ём выкарыстоўваецца для далейшага сінтэзу полівінілхларыду (ПВХ)[5], манамерам якога і з’яўляецца вінілхларыд.
Зноскі
- 1 2 Таблица органических соединений(недаступная спасылка). Новый справочник химика и технолога. Основные свойства неорганических, органических и элементоорганических соединений. ChemAnalitica.com (31 марта 2009 года). Архівавана з першакрыніцы 6 чэрвеня 2015. Праверана 27 кастрычніка 2009.
- 1 2 3 Вінілхларыд — артыкул з Вялікай савецкай энцыклапедыі
- 1 2 3 4 Винилхлорид // Химическая энциклопедия / Главный редактор И. Л. Кнунянц. — М.: Советская энциклопедия, 1988. — Т. 1. — С. 722—724.
- ↑ Дипольные моменты некоторых веществ(недаступная спасылка). Новый справочник химика и технолога. Общие сведения. Строение вещества. Физические свойства важнейших веществ. Ароматические соединения. Химия фотографических процессов. Номенклатура органических соединений. Техника лабораторных работ. Основы технологии. Интеллектуальная собственность. ChemAnalitica.com (1 апреля 2009 года). Архівавана з першакрыніцы 8 ліпеня 2011. Праверана 21 верасня 2009.
- ↑ Сергей Бесараб. Votum separatum про ПВХ (PVC) (руск.). patreon.com (6 лістапада 2021).
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Вінілхларыд
| |||
Слоўнікі і энцыклапедыі | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| |||||
