Перайсці да зместу

Кулдыга

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(Пасля перасылкі з Горад Кулдыга)
Горад
Кулдыга
лат.: Kuldīga
56°58′02″ пн. ш. 21°58′12″ у. д.HGЯO
Краіна  Латвія
Статус краявы горад
Рэгіён Курземе
Край Кулдыгскі
Гісторыя і геаграфія
Заснаваны 1378
Першая згадка 1242
Горад з 1378
Плошча 13,2 км²
Водныя аб’екты Вэнта
Часавы пояс UTC+2, летам UTC+3
Насельніцтва
Насельніцтва 11768[1] чалавек (2016)
Шчыльнасць 891.5 чал./км²
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код (+371) 633
Паштовы індэкс LV-3301[2]
Код ATVK 0620201[3]
kuldiga.lv
Паказаць/схаваць карты
Кулдыга (Латвія)
Кулдыга
Кулдыга

Кулдыга (лат.: Гук Kuldīga), Гольдынген (ням.: Goldingen) — горад і раённы цэнтр у вобласці Курземе на захадзе Латвіі.

У горадзе пражывае каля 13 тысяч жыхароў.

Размешчаны пры ўпадзенні ў Венту рэчкі Алекшупітэ. Прыкладна ў 150 км на захад ад Рыгі.

Плошча Кулдыгі — 13 км².

Замак Голдынген заклаў ў 1242 годзе ландмайстар Тэўтонскага ордэна Дзітрых фон Грунінген. Замак вакол горада ў 1378 годзе быў нададзены гарадскімі правамі і ўступіў у Ганзейскі саюз. У XVII стагоддзі тут размяшчалася адна з рэзідэнцый курляндскіх герцагаў.

Год Колькасць
1861 5 475 [4]
1890 8 671 [5]
1897 9 720 [6]
1920 4 924 [7]
1925 6 912 [7]
1935 7 180 [7]
1939 6 100 [7]
1959 10 480 [7]
1970 12 320 [7]
Год Колькасць
1979 13 980 [7]
1989 14 232 [7]
1991 14 400 [7]
2000 13 678 [7]
2001 13 508 [7]
2003 13 149 [7]
2005 13 094 [7]
2007 13 010 [7]
2009 12 862 [7]
Год Колькасць
2011 11 761 [7]
2012 11 618 [7]
2013 11 492 [7]
2014 11 392 [7]
2015 11 206 [7]
2016 11 019 [8]
2017 10 753 [9]
2018 10 623 [7]
2019 10 497 [10]
Год Колькасць
2020 10 352 [11]
2021 10 109 [12]
2022 9 974 [13]
2023 10 109 [14]
2024 9 999 [15]
2025 9 863 [15]

Горад у філатэліі

[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. «Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās pagastu dalījumā» (лат.)
  2. Кніга паштовых індэксаў Латвіі - красавік 2011 (лат.)
  3. Класіфікатар адміністрацыйных тэрыторый і тэрытарыяльных адзінак Латвіі - 16 лютага 2011 (лат.)
  4. Гольдинген // Географическо-статистический словарь Российской ИмперииСПб.: 1863. — Т. I. — С. 653–655.
  5. Врангель К. К. Гольдинген // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1893. — Т. IX. — С. 133–135.
  6. Goldingen // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. — Vol. 12.
  7. а б в г д е ё ж з і к л м н о п р с т у ф http://pop-stat.mashke.org/latvia-cities.htm
  8. Office of Citizenship and Migration Affairs — 1990.
  9. Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 11 верасня 2017.
  10. Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 2 чэрвеня 2019.
  11. Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 19 лютага 2021.
  12. Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 15 чэрвеня 2021.
  13. Pilsētu (blīvi apdzīvotu) un lauku (reti apdzīvotu) teritoriju iedzīvotāju skaits reģionos, pilsētās, novados un pagastos (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā) – Teritoriālā vienība, Laika periods un RādītājiCentrālā statistikas pārvalde. Праверана 22 снежня 2022.
  14. Iedzīvotāju skaits pēc tautības reģionos, pilsētās, novados, pagastos, apkaimēs un blīvi apdzīvotās teritorijās gada sākumā (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā) 2021 - 2022Centrālā statistikas pārvalde. Праверана 10 кастрычніка 2025.
  15. а б Iedzīvotāju skaits pēc tautības reģionos, pilsētās, novados, pagastos, apkaimēs un blīvi apdzīvotās teritorijās gada sākumā (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā)Centrālā statistikas pārvalde. Праверана 10 кастрычніка 2025.