Перайсці да зместу

Кулдыга

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Горад
Кулдыга
лат.: Kuldīga
56°58′02″ пн. ш. 21°58′12″ у. д.HGЯO
Краіна  Латвія
Статус краявы горад
Рэгіён Курземе
Край Кулдыгскі
Гісторыя і геаграфія
Заснаваны 1378
Першая згадка 1242
Горад з 1378
Плошча 13,2 км²
Водныя аб’екты Вэнта
Часавы пояс UTC+2, летам UTC+3
Насельніцтва
Насельніцтва 11768[1] чалавек (2016)
Шчыльнасць 891.5 чал./км²
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код (+371) 633
Паштовы індэкс LV-3301[2]
Код ATVK 0620201[3]
kuldiga.lv
Паказаць/схаваць карты


Кулдыга (Латвія)
Кулдыга
Кулдыга


Мапа

Кулдыга (лат.: Гук Kuldīga), Гольдынген (ням.: Goldingen) — горад і раённы цэнтр у вобласці Курземе на захадзе Латвіі.

У горадзе пражывае каля 13 тысяч жыхароў.

Размешчаны пры ўпадзенні ў Венту рэчкі Алекшупітэ. Прыкладна ў 150 км на захад ад Рыгі.

Плошча Кулдыгі — 13 км².

Замак Голдынген заклаў ў 1242 годзе ландмайстар Тэўтонскага ордэна Дзітрых фон Грунінген. Замак вакол горада ў 1378 годзе быў нададзены гарадскімі правамі і ўступіў у Ганзейскі саюз. У XVII стагоддзі тут размяшчалася адна з рэзідэнцый курляндскіх герцагаў.

ГодКолькасць
1861 5 475 [4]
1890 8 671 [5]
1897 9 720 [6]
1920 4 924 [7]
1925 6 912 [7]
1935 7 180 [7]
1939 6 100 [7]
1959 10 480 [7]
1970 12 320 [7]
ГодКолькасць
1979 13 980 [7]
1989 14 232 [7]
1991 14 400 [7]
2000 13 678 [7]
2001 13 508 [7]
2003 13 149 [7]
2005 13 094 [7]
2007 13 010 [7]
2009 12 862 [7]
ГодКолькасць
2011 11 761 [7]
2012 11 618 [7]
2013 11 492 [7]
2014 11 392 [7]
2015 11 206 [7]
2016 11 019 [8]
2017 10 753 [9]
2018 10 623 [7]
2019 10 497 [10]
ГодКолькасць
2020 10 352 [11]
2021 10 109 [12]
2022 9 974 [13]
2023 10 109 [14]
2024 9 999 [15]
2025 9 863 [15]
2026 9 855 [16]

Горад у філатэліі

[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. ↑ «Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās pagastu dalījumā» (лат.)
  2. ↑ Кніга паштовых індэксаў Латвіі - красавік 2011 (лат.)
  3. ↑ Класіфікатар адміністрацыйных тэрыторый і тэрытарыяльных адзінак Латвіі - 16 лютага 2011 (лат.)
  4. ↑ Гольдинген // Географическо-статистический словарь Российской Империи — СПб.: 1863. — Т. I. — С. 653–655.
  5. ↑ Врангель К. К. Гольдинген // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1893. — Т. IX. — С. 133–135.
  6. ↑ Goldingen // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. — Vol. 12.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 http://pop-stat.mashke.org/latvia-cities.htm
  8. ↑ Office of Citizenship and Migration Affairs — 1990.
  9. ↑ Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 11 верасня 2017.
  10. ↑ Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 2 чэрвеня 2019.
  11. ↑ Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 19 лютага 2021.
  12. ↑ Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 15 чэрвеня 2021.
  13. ↑ Pilsētu (blīvi apdzīvotu) un lauku (reti apdzīvotu) teritoriju iedzīvotāju skaits reģionos, pilsētās, novados un pagastos (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā) – Teritoriālā vienība, Laika periods un Rādītāji — Centrālā statistikas pārvalde. Праверана 22 снежня 2022.
  14. ↑ Iedzīvotāju skaits pēc tautības reģionos, pilsētās, novados, pagastos, apkaimēs un blīvi apdzīvotās teritorijās gada sākumā (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā) 2021 - 2022 — Centrālā statistikas pārvalde. Праверана 10 кастрычніка 2025.
  15. 1 2 Iedzīvotāju skaits pēc tautības reģionos, pilsētās, novados, pagastos, apkaimēs un blīvi apdzīvotās teritorijās gada sākumā (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā) — Centrālā statistikas pārvalde. Праверана 10 кастрычніка 2025.
  16. ↑ Iedzīvotāju skaits pēc tautības reģionos, pilsētās, novados, pagastos, apkaimēs un blīvi apdzīvotās teritorijās gada sākumā (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā) — Centrālā statistikas pārvalde. Праверана 19 чэрвеня 2026.