Айнажы
| Горад | |||||
| Айнажы | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Ainaži | |||||
 | |||||
|
|||||
| 57°52′ пн. ш. 24°21′ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
 Латвія |
||||
| Рэгіён | Відзэмэ | ||||
| Край | Салагрыўскі | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | 1926 | ||||
| Першая згадка | 1564 | ||||
| Горад з | 1926 | ||||
| Плошча | 5,02 км² | ||||
| Вышыня цэнтра | 0 м | ||||
| Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва | 835[1] чалавек (2016) | ||||
| Шчыльнасць | 198 чал./км² | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | (+371) 640 | ||||
| Паштовы індэкс | LV-4035[2] | ||||
|
|
|||||
| ainazi.lv | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
  Айнажы |
|||||
Айнажы (лат.: 
, эст.: Heinaste) — горад у паўночнай Латвіі, знаходзіцца ў гістарычным рэгіёне Відзэмэ. У адміністрацыйным значэнні адносіцца да Салацгрыўскага края. Размяшчаецца на ўзбярэжжы Рыжскага заліва Балтыйскага мора, недалёна ад мяжы з Эстоніяй. За 113 км ад Рыгі. Насельніцтва — каля 1 тыс. чалавек.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]У гістарычных звестках Айнажы ўзгадваюцца ў 1564 годзе як невялікае паселішча ліваў. Хуткае развіццё пачалося ў 1870-х гг., калі тут быў пабудаваны марскі порт, а так сама карабельная верф. У 1864 годзе тут была адкрытая карабельная школа, у якой вучыліся дзеці эстонскіх і латышскіх сялян. Школа дзейнічала амаль 50 гадоў, пакуль не была зруйнавана пад час Першай сусветнай вайны.
У 1919 годзе латышскае войска выбіла немцаў з Айнажы. Пасля заканчэння Першай сусветнай вайны паселішча было далучана да Латвіі, нягледзячы на тое, што большасць насельніцтва з’яўлялася эстонцамі. У часы незалежнасці Латвіі (1919 — 1940 гг.). Айнажы хутка развіваліся. У 1926 годзе паселішча атрымала статус горада. Пад час Другой сусветнай вайны горад быў значна разбураны і нягледзячы на тое, што порт быў часткова адноўлены пасля вайны, значнасць горада значна знізілася.
Да 1917 года горад меў назву Гайнаш (Haynasch ці Hainasch).
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Насельніцтва — 891 чалавек (2013), з якіх 92 % латышы, 3 % рускія, 2 % эстонцы. Да пачатку 1920-х гадоў у Айнажы пераважала эстонскае насельніцтва.
Славутасці
[правіць | правіць зыходнік]- Музей Айнажскай мараходнай школы.
- Музей пажарнікаў.
- Памятны камень «Белае сонца». Памятны знак, створаны ў 1998 годзе, уяўляе карту марскіх падарожжаў латышскіх маракоў.
Зноскі
- ↑ «Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās pagastu dalījumā» (лат.)
- ↑ Кніга паштовых індэксаў Латвіі (лат.)
- ↑ Office of Citizenship and Migration Affairs — 1990.
- ↑ Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 11 верасня 2017.
- ↑ Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 2 чэрвеня 2019.
- ↑ Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 19 лютага 2021.
- ↑ Centrālā statistikas pārvalde — 1998. Праверана 15 чэрвеня 2021.
- ↑ Pilsētu (blīvi apdzīvotu) un lauku (reti apdzīvotu) teritoriju iedzīvotāju skaits reģionos, pilsētās, novados un pagastos (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā) – Teritoriālā vienība, Laika periods un Rādītāji — Centrālā statistikas pārvalde. Праверана 22 снежня 2022.
- ↑ Iedzīvotāju skaits pēc tautības reģionos, pilsētās, novados, pagastos, apkaimēs un blīvi apdzīvotās teritorijās gada sākumā (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā) 2021 - 2022 — Centrālā statistikas pārvalde. Праверана 10 кастрычніка 2025.
- ↑ а б Iedzīvotāju skaits pēc tautības reģionos, pilsētās, novados, pagastos, apkaimēs un blīvi apdzīvotās teritorijās gada sākumā (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā) — Centrālā statistikas pārvalde. Праверана 10 кастрычніка 2025.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Айнажы- Афіцыйны сайт Салацгрыўскага края (лат.) (англ.)
- Інфармацыя пра Айнажы на турыстычным партале mesta.lv (руск.)
- Інфармацыя пра Айнажы ў тапанімічнай базе даных (лат.)
.svg)
