Клеменс Брэнтана

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Клеменс Брэнтана
Clemens Brentano
Clemens Brentano.jpg
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні Клеменс Брэнтана дэ ла Рош
Дата нараджэння 8 верасня 1778(1778-09-08)[1][2][…], 9 верасня 1778(1778-09-09)[4] ці 1778[5]
Месца нараджэння
Дата смерці 28 ліпеня 1842(1842-07-28)[1][7][…]
Месца смерці
Пахаванне
Грамадзянства
Бацька Peter Anton Brentano[d]
Маці Maximiliane Brentano[d]
Жонка Sophie Mereau[d] і Auguste Bußmann[d]
Дзеці Magdalena Maria Brentano[d]
Альма-матар
Месца працы
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменнік, паэт
Кірунак рамантызм
Мова твораў нямецкая
Подпіс Brentano Signature.gif
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Клеменс Брэнтана (ням.: Clemens Brentano; 9 верасня 1778, Эрэнбрайтштайн — 28 ліпеня 1842, Ашафенбург) — нямецкі паэт-рамантык, навеліст і драматург, найбуйнейшы прадстаўнік гейдэльбергскага кола рамантыкаў. Абапіраючыся на народнапесенную творчасць, ён значным чынам удасканаліў нямецкі верш і вызначыў надалей развіццё рамантычнай паэзіі ў Германія[9]. Лірыка К. Брэнтана, зрабіла пераварот у нямецкай паэзіі, паўплывала на творчасць іншых рамантыкаў, асабліва Г. Гейнэ.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Літаратурную дзейнасць пачаў пад уплывам Людвіга Ціка. Адыход ад тэматыкі і стылю іенскіх рамантыкаў назіраецца ў рамане «Годві» (1801), камедыі «Понсе дэ Леон» (1804).

Увёў у нямецкую паэзію тэму любоўных пакут, непадуладнага чалавеку ірацыянальнага пачуцця. Найбольшую вядомасць набылі вершы т. зв. рэйнскага цыкла: «Плывец у лодцы», «Вясёлыя музыканты», «Рыбак сядзеў у лодцы» і інш. Верш «Ларэлея» сам нарадзіў народнае паданне, стаў сімвалам рамантычнага мастацтва і натхніў многіх еўрапейскіх паэтаў. З 1810-х г. у творчасці К. Брэнтана ўзмацніліся рэлігійныя пошукі, што адбілася ў духоўных вершах, навелах «Гісторыя сумленнага Касперла і прыгажуні Анерль», «Тры арэхі», «З летапісу вандроўнага шкаляра», у лірычнай драме «Заснаванне Прагі» (1815).

Аўтар сатырычных казак («Казка пра Гокеля і Гінкель» і інш.), оперных лібрэта. Разам з Людвігам Ахімам фон Арнімам выдаў трохтомны зборнік фальклору «Чароўны рог хлопчыка» (па-нямецку: Des Knaben Wunderhorn, 1806—08), які аказаў вялікі ўплыў на працэс фармавання нямецкай паэзіі.

Comödien (1852)

Яго ўплыў зазналі Генрых Гейнэ, Іозеф фон Айхендорф, Жэрар дэ Нерваль, Гіём Апалінер і іншыя еўрапейскія аўтары, якія стваралі адмысловыя варыяцыі на сюжэт брэнтанаўскай балады «Ларэлей» пра рэйнскую прыгажуню, што вабіла юнакоў і губіла іх насуперак сваёй волі, а сама пакутвала без узаемнага кахання.

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

Шэраг вершаў Клеменса Брэнтана пераклаў на беларускую мову Уладзімір Папковіч[10].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Брентано, Клеменс // Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. АндреевскийСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1891. — Т. IVа. — С. 648.
  2. 2,0 2,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  3. Clemens Brentano
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118515055 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 9 красавіка 2014.
  5. Library of the World's Best Literature / пад рэд. C. D. Warner
  6. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118515055 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2014.
  7. Hettner H. Brentano, Clemens // Allgemeine Deutsche BiographieL: 1876. — Т. 3. — S. 310–313.
  8. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118515055 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 30 снежня 2014.
  9. Святлана Малюковіч. «Блакітную кветку шукаю…»: Рамантычная лірыка паэтаў Германіі // Роднае слова. — 1999. — № 2. — С. 34—36.
  10. Галасы з-за небакраю: анталогія паэзіі свету ў беларускіх перакладах ХХ ст. Склад. М. Скобла. — Мн.: Лімарыус 2008. — 896 с.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]