Марлан Бранда

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Марлан Бранда
Marlon Brando
Marlon Brando 1948.jpg
Дата нараджэння:

3 красавіка 1924(1924-04-03)

Месца нараджэння:

Омаха, акруга Дуглас[d], Штат Небраска, ЗША[1]

Дата смерці:

1 ліпеня 2004(2004-07-01) (80 гадоў)

Месца смерці:

Лос-Анджэлес, ЗША

Грамадзянства:

Flag of the United States.svg ЗША

Бацька:

Marlon Brando, Sr.[d]

Маці:

Dodie Brando[d]

Муж:

Tarita Teriipaia[d], Movita Castaneda[d] і Anna Kashfi[d]

Дзеці:

Stephen Blackehart[d], Cheyenne Brando[d], Christian Brando[d], Simon Teihotu Brando[d], Rebecca Brando[d] і Miko Castaneda Brando[d]

Адукацыя:

Actors Studio[d]
Shattuck-Saint Mary's[d]
Новая школа[d]

Прафесія:
Кар'ера:

1944—2004

Узнагароды:

Оскар (1954, 1972)
Залаты глобус (1954, 1972)
BAFTA (1952, 1953, 1954)
Эмі (1979)

IMDb:

ID 0000008

marlonbrando.com
Commons-logo.svg Марлан Бранда на ВікіСховішчы

Ма́рлан Бра́нда (3 красавіка 1924, Амаха, Небраска, ЗША — 1 ліпеня 2004, Лос-Анджэлес, ЗША) — амерыканскі акцёр кіно і тэатра, рэжысёр. Адзін з найвыбітнейшых амерыканскіх акцёраў.

Вучыўся ў ваеннай акадэміі, у тэатральным класе школы сацыяльных даследаванняў, а потым у Акцёрскай студыі Лі Страсберга. У 1944 дэбютаваў у тэатры на Брадвеі ў п'есе «Я памятаю маму», а ў 1950 — у кіно (фільм «Мужчыны»).

Для акцёрскай манеры Бранда ўласцівы непасрэдная эмацыйнасць, імправізацыйны талент, прыцягальнасць і г.д. Свой уласны стыль ён распрацаваў па сістэме Станіслаўскага. Яго ігра мела ўплыў на такіх акцёраў як Джэймс Дін, Роберт Дэ Ніро, Пол Ньюман. Дыяпазон яго акцёрскіх здольнасцей надзвычай шырокі — ад псіхалагічных драм да лёгкіх камедый. Найбольш удалыя і складаныя ролі сыграў у фільмах «Пагоня» (1965), «Хросны бацька» (1972; прэмія «Оскар»), «Апошняе танга ў Парыжы» (1972), «Апакаліпсіс сёння» (1979), «Дон Жуан дэ Марка» (1995). Здымаўся ў кінастужках вядомых амерыканскіх і еўрапейскіх рэжысёраў — Ф. Ф. Копалы, Э. Казана, Б. Берталучы і інш. Неаднаразовы лаўрэат міжнародных кінафестываляў, прэмій Брытанскай кінаакадэміі. У 1994 апублікаваў мемуары пад назвай «Песні, якім навучыла мяне маці».

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]