Філіп Сеймур Хофман

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Філіп Сеймур Хофман
Philip Seymour Hoffman
Philip Seymour Hoffman 2011.jpg
Дата нараджэння:

23 ліпеня 1967(1967-07-23) (49 гадоў)

Месца нараджэння:

Фэйрпарт[d], Штат Нью-Ёрк, ЗША

Дата смерці:

2 лютага 2014(2014-02-02) (46 гадоў)

Месца смерці:

Манхэтэн, Нью-Ёрк, Штат Нью-Ёрк, ЗША

Грамадзянства:

Сцяг ЗША ЗША

Прафесія:

акцёр, кінарэжысёр

Узнагароды:

«Оскар» (2005)
«Залаты глобус» (2005)
BAFTA (2005)

IMDb:

ID 0000450

Commons-logo.svg Філіп Сеймур Хофман на ВікіСховішчы

Філіп Сеймур Хофман (англ.: Philip Seymour Hoffman; 23 ліпеня 1967, Фэрпарт[en] — 2 лютага 2014, Манхэтэн) — амерыканскі акцёр, які працаваў у самых разнастайных жанрах тэатральнага мастацтва і кінематографа: ад мэйнстрымных блокбастараў да артхаусных прытчаў[1][2][3].

Адзін з самых запатрабаваных амерыканскіх кінаакцёраў 2000—2010-х гадоў, Хофман скончыў тэатральную школу ў 1989 годзе, дэбютаваў на тэлебачанні ў 1991, пасля чаго перайшоў да выканання эпізадычных і другапланавых кінароляў. За сваё жыццё Хофман зняўся ў больш як 60 кінастужках і прыняў удзел у прынамсі 20 тэатральных пастаноўках. У прыватнасці, ён актыўна супрацоўнічаў са сваім блізкім сябрам, кінарэжысёрам Полам Томасам Андэрсанам, на працягу 16 гадоў з'яўляючыся амаль у кожным яго фільме: «Фатальная васьмёрка», «Ночы ў стылі бугі», «Магнолія», «Каханне, якое збівае з ног» і «Майстар».

У 2006 годзе Хофман атрымаў усе галоўныя прэміі «узнагароднага сезона[en]», уключаючы «Оскар», за выкананне загалоўнай ролі ў фільм-біяграфіяе Бенета Мілера «Капотэ». У 2010 годзе Філіп Сеймур Хофман сам дэбютаваў як кінарэжысёр, паставіўшы рамантычную камедыю «Джэк адпраўляецца ў плаванне[en]» і выканаўшы ў ёй галоўную ролю. Яшчэ праз два гады Хофман быў прызнаны лепшым акцёрам Венецыянскага кінафестывалю за стварэнне вобраза харызматычнага акультыста ў экзістэнцыяльнай драме «Майстар».

Дасягнуўшы вяршыняў прызнання ў свеце кінематографа, Хофман усё жыццё заставаўся дакладны тэатру, які называў сваім другім домам. У тэатры Хофман праявіў сябе не толькі як выдатны акцёр, але і як таленавіты рэжысёр-пастаноўшчык (ва ўласнай тэатральнай кампаніі LAByrinth[en]).

З юнацтва ўцягнушыся ў наркотыкі, Філіп Сеймур Хофман сканаў у пачатку лютага 2014 года ва ўзросце 46 гадоў пасля прыёму фатальнай камбінацыі моцнадзейных прэпаратаў[4][5]. Паведамленне пра яго смерць выклікала шырокі рэзананс, многія кіназнаўцы абвясцілі гэту страту незаменнай. Цырымонія развітання з акцёрам прайшла ў Верхнім Іст-Сайдзе і царкве Святога Ігнація Лаёлы[en], пасля чаго ён быў крэміраваны[6].

Філіп Сеймур Хофман — адзін з самых амбіцыйных і ўшанаваных акцёраў свайго часу, — заслужыў рэпутацыю выдатнага артыста, які ўмеў іграць абсалютна ўсё[4][7]. За 25 гадоў кінакар'еры Хофман увасобіў велізарную колькасць выразных другапланавых персанажаў, часта адмоўных, якія выклікаюць непрыманне, і, як рэдкае выключэнне, сыграў некалькі характэрных галоўных роляў[8]. Філіп Сеймур Хофман, які часам засланяў вядучых выканаўцаў сваім кароткім з'яўленнем на экране, у жыцці быў сціплым і не надта публічным чалавекам.

Зноскі

  1. Сэм Рыгбі. Philip Seymour Hoffman 1967-2014: Obituary of Oscar-winning actor (англ.) . Digital Spy (2 лютага 2014). Праверана 10 ліпеня 2014.
  2. Айвен Літл. Behind the mask of Philip Seymour Hoffman (англ.) . The Belfast Telegraph (4 лютага 2014). Праверана 10 ліпеня 2014.
  3. Цім Молай. Philip Seymour Hoffman Found Dead at 46 of Apparent Overdose (англ.) . The Wrap (2 лютага 2014). Праверана 10 ліпеня 2014.
  4. 4,0 4,1 Кирилл Головастиков. =Предельный талант (руск.) . Lenta.ru (3 февраля 2014). Праверана 3 лютага 2014.
  5. Philip Seymour Hoffman 'killed by toxic mix of drugs' (англ.) . BBC (28 февраля 2014). Праверана 29 чэрвеня 2014.
  6. Burke, Kerry; Dillon, Nancy; Siemaszko, Corky. Philip Seymour Hoffman’s family, friends, fellow stars attend wake in New York (англ.) . New York Daily News (6 февраля 2014). Праверана 7 лютага 2014.
  7. Брус Уэбер. Philip Seymour Hoffman, Actor of Depth, Dies at 46 (англ.) . The New York Times (2 лютага 2014). Праверана 3 ліпеня 2014.
  8. Згаслыя зоркі (руск.) . Kleo. Праверана 3 ліпеня 2014.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]