Ралан Барт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ралан Барт
Roland Barthes
Roland Barthes circa 1970.jpg
Імя пры нараджэнні:

фр.: Roland Gérard Barthes

Дата нараджэння

12 лістапада 1915(1915-11-12)[1][2][3]

Месца нараджэння

Cherbourg[d]

Дата смерці

26 сакавіка 1980(1980-03-26)[4][1] (64 гады)

Месца смерці

Парыж, Іль-дэ-Франс, Францыя[4]

Краіна:

Сцяг Францыі Францыя

Месца працы

Калеж дэ Франс[5]

Альма-матар:

Парыжскі ўніверсітэт

Школа/традыцыя:

структуралізм, постструктуралізм

Кірунак:

Еўрапейская філасофія

Перыяд:

Сучасная філасофія

Асноўныя інтарэсы:

міфалогія, семіётыка, філасофія мовы

Значныя ідэі:

нулявая ступень ліста, пусты знак, смерць аўтара

Аказалі ўплыў:

К. Маркс, Ф. Сасюр, Ж.-П. Сартр, М. М. Бахцін, Л. Ельмслеў, Р. В. Якабсон, П. Р. Багатыроў, К. Леві-Строс, Ж. Лакан, А.-Ж. Грэймас

Зведалі ўплыў:

Ж. Жэнет, Ц. Тодараў, Ю. Крысцева, Ж. Бадрыяр, А. Кампаньён, П. Брукнер

Подпіс:

подпіс

Лагатып Вікіцытатніка Ралан Барт у Вікіцытатніку
Commons-logo.svg Ралан Барт на Вікісховішчы

Ралан Барт (фр.: Roland Barthes; 12 лістапада 1915, Шэрбур — 25 сакавіка 1980, Парыж) — французскі постструктураліст і семіётык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Атрымаў класічную гуманітарную адукацыю ў Парыжы. Выкладаў у 1948 — 1950 гг. у Бухарэсце, дзе зазнаў уплыў лінгвасеміятычных ідэй Альгірдаса Жульена Грэймаса. У 1950-я гады выступаў як журналіст, сімпатызаваў «новаму раману», «тэатру абсурду» і сцэнічным ідэям Б.Брэхта. У 1953 годзе публікуе кнігу «Нулявая ступень пісьма». Пісьмо (l'écriture) — тэрмін, звязаны менавіта з Бартам і які пазначае нейкую ідэалагічную сетку, якая знаходзіцца паміж індывідам і рэчаіснасцю і якая прымушае яго прымаць тыя ці іншыя каштоўнасныя арыентацыі. У зборніку артыкулаў сярэдзіны 1960-х гадоў Барт надае асноўную ўвагу складанасцям адносін мовы і індывіда (Essais critiques, 1964).

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

У працы «Асновы семіялогіі» Р. Барт распрацоўвае асноўныя палажэнні семіялагічнага даследавання шляхам аналізу шэрага лінгвістычных паняццяў. На яго думку, «мэта кожнага семіялагічнага даследавання заключаецца ў тым, каб перадаць функцыяніраванне іншых, чым мова, знакавых сістэм»[6].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  2. Roland Barthes
  3. Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118506862 // общий нормативный контроль — 2012—2016.
  5. Список профессоров Коллеж де Франс
  6. Косиков, Г.К. «Структура» и/или «текст» (стратегии современной семиотики) / Г. К. Косиков // Французская семиотика. От структурализма к постструктурализму: Сборник / Сост., [пер.] и вступ. ст., [с. 3 — 48], Г. К. Косикова. — М.: Издательская группа «Прогресс», 2000. — 533 с., [4] л. ил. — С. 300. — ISBN 5-01-004663-6.


Шаблон:Семіётыка