Сяргей Уладзіміравіч Бароўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Сяргей Бароўскі)
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Сяргей Бароўскі
Sergei Borovsky 2015.png
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Сяргей Уладзіміравіч Бароўскі
Нарадзіўся 29 студзеня 1956(1956-01-29)[1] (63 гады)
Грамадзянства Сцяг СССР СССРСцяг Беларусі Беларусь
Рост 175 см
Вага 71 кг
Пазіцыя абаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Сцяг Беларусі БАТЭ
Пасада трэнер-метадыст
Кар’ера
Клубная кар’ера*
1972 — 1987 Сцяг СССР Дынама (Мінск) 400 (8)
Нацыянальная зборная**
1981 — 1985 Сцяг СССР СССР 21 (0)
Трэнерская кар’ера
1989 — 1994 Сцяг БССР/Сцяг Беларусі (1991-1995) Металург (Маладзечна)
1994 — 1997 Сцяг Беларусі Беларусь
1997 — 1998 Сцяг Латвіі Вэнтспілс
1998 — 1999 Сцяг Малдовы Шэрыф (Ціраспаль)
1999 — 2000 Сцяг Беларусі Беларусь
2000 — 2002 Сцяг Беларусі Тарпеда-МАЗ (Мінск) трэнер
2002 — 2003 Сцяг Беларусі Тарпеда-МАЗ (Мінск)
2003 Сцяг Літвы Каўнас
2004 Сцяг Украіны Металург (Запарожжа)
2004 Сцяг Беларусі Белшына (Бабруйск)
2005 Сцяг Літвы Ветра (Вільнюс)
2005 — 2006 Сцяг Беларусі Дынама (Брэст)
2007 Сцяг Беларусі Тарпеда (Жодзіна) кансультант
2007 Сцяг Беларусі Дынама (Мінск) спарт. дыр.
2008 Сцяг Беларусі Тарпеда (Жодзіна) кансультант
2009 — 2010 Сцяг Беларусі СКВІЧ (Мінск)
2010 — 2011 Сцяг Беларусі Віцебск
2011 — 2012 Сцяг Беларусі СКВІЧ (Мінск)
2012 — 2013 Сцяг Казахстана Казахстан (да 21)
2014 — 2015 Сцяг Беларусі Шахцёр (Салігорск)
2016 Сцяг Беларусі Дынама (Мінск) спарт. дыр.
2016 — 2017 Сцяг Беларусі Дынама (Мінск)
2018 — Сцяг Беларусі БАТЭ (Барысаў) метадыст

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах

Сяргей Бароўскі (нар. 29 студзеня 1956, Мінск) — былы савецкі футбаліст (гуляў на пазіцыі абаронцы), а потым трэнер.

Кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Ігравая[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец мінскай СДЮШАР-5. З 1972 года выступаў за дубль мінскага «Дынама», у 1974 годзе стаў іграком асноўнага складу і выступаў у складзе «Дынама» да 1987 года. Усяго ў чэмпіянаце правёў 400 матчаў, з іх 270 у вышэйшай лізе. У 1982 годзе разам з клубам стаў чэмпіёнам СССР. У 1984—1985 гадах быў капітанам каманды.

У 1981—1985 гадах выступаў за нацыянальную зборную СССР. Быў адным з асноўных абаронцаў зборнай. У 1982 годзе ўдзельнічаў у чэмпіянаце свету ў Іспаніі.

Трэнерская[правіць | правіць зыходнік]

У 1989 годзе пачаў трэнерскую кар’еру, прыняўшы прапанову ўзначаліць новаствораны маладзечанскі «Металург». У 1991 годзе прывёў гэты клуб да перамогі ў апошнім чэмпіянаце БССР. Пазней узначальваў маладзечанскі клуб у незалежнай Беларусі.

У 1994 годзе ўзначаліў нацыянальную зборную краіны. Пад кіраўніцтвам Бароўскага зборная атрымала адну з найвядомейшых перамог — у 1995 годзе над зборнай Нідэрландаў (1:0). У 1997—1999 працаваў у клубах Латвіі і Малдовы, пасля чаго другі раз узначаліў зборную. Падчас другога кіраўніцтва Бароўскага зборная пацярпела адно з найцяжэйшых паражэнняў — у 2000 годзе ад Андоры (0:2).

З 2000 працаваў трэнерам у розных беларускіх клубах, таксама ў Літве і Украіне.

У другой палове 2007 года быў спартыўным дырэктарам мінскага «Дынама», а са жніўня 2009 года узначаліў мінскі СКВІЧ, які выступаў у Першай лізе. Па выніках сезону 2010 СКВІЧ пад кіраўніцтвам Бароўскага атрымаў права на стыкавыя матчы за месца ў Вышэйшай лізе, але саступіў жодзінскаму «Тарпеда».

У канцы 2010 года стаў галоўным трэнерам «Віцебска». У чэмпіянаце 2011 клуб ішоў у сярэдзіне табліцы, але ў жніўні 2011 года Бароўскі са скандалам пакідае пасаду галоўнага трэнера, абвінаваціўшы кіраўніцтва клуба ў неспрыяльных умовах. У выніку «Віцебск» па заканчэнні сезону 2011 пакінуў Вышэйшую лігу.

У 2012 годзе Бароўскі зноў працаваў галоўным трэнерам СКВІЧа, а ў 2013 годзе працаваў у Казахстане, дзе ўзначальваў моладзевую зборную. Поспехаў з казахскай моладдзю не меў — у адборачным турніры чэмпіянату Еўропы зборная атрымала толькі адну перамогу (над зборнай Беларусі). У кастрычніку 2013 года быў звольнены з пасады галоўнага трэнера моладзевай зборнай[2].

У студзені 2014 года быў прызначаны галоўным трэнерам салігорскага «Шахцёра»[3]. Прывёў салігорскі клуб да перамогі ў Кубку Беларусі 2013/14, а пасля вывеў яго ў раўнд плэй-оф Лігі Еўропы. У чэмпіянаце Беларусі «Шахцёр» у сезоне 2014 атрымаў бронзавыя медалі. У снежні 2014 года Бароўскі на год падоўжыў кантракт з «Шахцёрам»[4].

Сезон 2015 распачынаў з амбіцыйнымі мэтамі — выйграць Суперкубак і Кубак Беларусі, а таксама перамагчы ў чэмпіянаце Беларусі і выйсці ў групавы этап Лігі Еўропы. Аднак, у Суперкубку, як і ў фінале Кубка, «Шахцёр» саступіў барысаўскаму БАТЭ. У чэмпіянаце справы салігарчан таксама пайшлі не лепшым чынам. У чэрвені 2015 года, пасля нічыі з «Віцебскам» (2:2), Бароўскі падаў у адстаўку з пасады галоўнага трэнера «Шахцёра»[5].

У верасні 2015 года прыступіў да працы ў мінскім «Дынама», дзе стаў адказваць за развіццё дзіцяча-юнацкага футбола[6]. У студзені 2016 года быў прызначаны спартыўным дырэктарам клуба[7], пакінуў пасаду ў чэрвені таго ж года[8], але застаўся працаваць у клубе. 15 ліпеня 2016 года, пасля звальнення Вука Рашавіча, быў прызначаны галоўным трэнерам «Дынама»[9]. Пакінуў пасаду галоўнага трэнера мінчан у маі 2017 года[10].

У лютым 2018 года пачаў працаваць у барысаўскім БАТЭ ў якасці трэнера-метадыста[11]. У студзені 2019 года пакінуў барысаўскі клуб[12].

У снежні 2010 года атрымаў трэнерскую ліцэнзію катэгорыі «Pro».

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Ігравыя[правіць | правіць зыходнік]

Трэнерскія[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]