ФК Балоння

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Балоння
Поўная назва Bologna Football Club 1909 SpA
Заснаваны 1909
Горад Балоння, Італія
Стадыён Стадыа Рэната Даль’Ара
Умяшчальнасць: 38 279
Уладальнік Saputo[d]
Прэзідэнт Джаэй Сапута[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Серыя A
2020/21 12 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма

«Бало́ння» (італ.: Bologna F.C. 1909) — італьянскі футбольны клуб з горада Балоння, які размяшчаецца ў правінцыі Эмілія-Раманья. Заснаваны ў 1909 годзе і рэфармаваны ў 1993 годзе. Сяміразовы чэмпіён Італіі, двухразовы ўладальнік Кубка Італіі. Клуб мае мянушку «rossoblù» з-за чырвоных і сініх паласатых кашуляў, якія з’яўляюцца традыцыйнымі для клуба. Чырвоны і сіні, таксама, з’яўляюцца афіцыйнымі колерамі гораду. Хатнія матчы «Балоння» праводзіць на стадыёне «Рэната Даль’Ара», які здольны змясціць 38 279 гледачоў.

За сваю гісторыю клуб перамагаў у італьянскім чэмпіянаце сем разоў. Яны з’яўляюцца шостай самай паспяховай камандай у Серыі A. На міжнароднай арэне каманда дамагалася перамогі ў Кубку Інтэртота і Кубку Мітропы. Сезон 1998/99 можна лічыць адным з самым паспяховых: каманда здолела дабрацца да паўфіналу Кубка УЕФА, дзе саступіла марсельскаму «Алімпіку». У сезоне 2007/08 каманда заваявала пуцёўку ў Серыю А, вярнуўшыся пасля вылету ў сезоне 2004/05.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

Футбольны клуб «Балоння» быў сфарміраваны Эміліа Арнштайнам, аўстрыйцам які зацікавіўся футболам, калі вучыўся ва ўніверсітэтах у Вене і Празе. Ён і яго брат раней заснавалі яшчэ адзін футбольны клуб, «Black Star», у Аўстрыі.

Клуб быў заснаваны 3 кастрычніка 1909 года. Паводле яго фарміравання, Карла Сандоні стаў спонсарам клуба і генеральным менеджарам, швейцарац Луі Раўш стаў прэзідэнтам клуба, шляхціч Гвіда дэла Вале стаў віцэ-прэзідэнтам, Энрыка Пеналля стаў сакратаром клуба, Серхіа Лампронці касірам клуба, у той час як Эміліа Арнштайн і Леонэ Вінчэнцы сталі клубнымі дарадцамі.

20 сакавіка 1910 года «Балоння» адыграла сваю першую гульню супраць клуба «Віртус». «Балоння» стала мацней сваіх супернікаў, атрымаўшы перамогу з лікам 9:1.

Свой першы сезон клуб правёў у рэгіянальнай лізе, у якасці капітана ў тыя часы выступаў Арыга Градзі. «Балоння» атрымала перамогу ў розыгрышу лігі і прасунулася ў лігу Венета-Эміліяна. Клуб правёў чатыры сезоны ў гэтай лізе, ніколі не занімаючы месца ніжэйшае за пятае. «Балоння» атрымала пуцёўку ў Паўночную Лігу, перш чым усе футбольныя лігі былі адкладзены з-за пачатку Першай сусветнай вайны.

1920-я гады[правіць | правіць зыходнік]

Пасля Першай сусветнай вайны выступы «Балонні» сталі больш паспяховымі. Першыя дасягненні паўфіналу Паўночнага італьянскага чэмпіянату ў сезоне 1919/20, былі перасягнуты ў наступным сезоне, калі клуб дасягнуў фіналу, дзе саступіў з лікам 2:1 клубу «Про Верчэлі». У сезоне 1923/24 клуб зноў заняў другое месца ў Паўночнай італьянскай лізе, атрымаўшы паражэнне ў фінале ад чэмпіёна Італіі таго года, клуба «Джэноа».

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на жнівень 2021 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
2 Англія Аб Льюіс Бінкс 2001
3 Шатландыя Аб Эран Хікі 2002
4 Італія Аб Кевін Баніфацы 1996
5 Францыя Аб Адама Сумааро 1992
6 Бельгія Аб Артур Тэатэ 2000
7 Італія ПА Рыкарда Арсаліні 1997
8 Аргенціна ПА Нікалас Дамінгес 1998
9 Аўстрыя Нап Марка Арнаутавіч 1989
10 Італія Нап Нікола Сансонэ 1991
11 Данія Нап Андрэас Скоў Ольсен 1999
15 Сенегал Аб Ібраіма Мбай 1994
16 Нігерыя ПА Кінгслі Майкл 1999
17 Чылі ПА Гары Медэль 1987
19 Парагвай Нап Федэрыка Сантандэр 1991
Пазіцыя Імя Год нараджэння
20 Нідэрланды Нап Сідні ван Хондайк 2000
21 Італія ПА Раберта Сарыяна 1991
22 Італія Бр Франчэска Бардзі 1992
28 Польшча Бр Лукаш Скарупскі 1991
29 Італія Аб Ларэнца Дэ Сільвестры 1988
30 Нідэрланды ПА Ердзі Схутэн 1997
32 Швецыя ПА Маціяс Сванберг 1999
35 Нідэрланды Аб Мітчэл Дэйкс 1993
55 Італія ПА Эмануэль Віньята 2000
68 Марока Аб Амар Хаілоці 2001
82 Польшча ПА Кацпар Урбанскі 2004
99 Гамбія Нап Муса Бароу 1998
Італія Аб Уіздам Амі 2005

Зноскі

  1. Transfermarkt — 2000. Праверана 11 сакавіка 2019.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]