ЦЭЦ-4 (Мінск)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мінская ЦЭЦ-4
TEC-4.Minsk.3.jpg
Краіна Flag of Belarus.svg Беларусь
Месцазнаходжанне Flag of Minsk, Belarus.svg Мінск
Статус дзеючая
Увод у эксплуатацыю 1977
Асноўныя характарыстыкі
Электрычная магутнасць, МВт 1035 МВт
Характарыстыкі абсталявання
Асноўнае паліва прыродны газ
Кацельныя агрэгаты Е-420-140 НГМ, КП-1000-255НГМ
Колькасць і марка турбін ПТ-60-130/1, Т-100/110-130, Т-250/300-240-3
На карце
Мінская ЦЭЦ-4 (Беларусь)
Мінская ЦЭЦ-4
Мінская ЦЭЦ-4
Commons-logo.svg Катэгорыя на Вікісховішчы

ЦЭЦ-4 — філіял РУП «Мінскэнерга» — прадпрыемства энергетыкі ў паўднёва-заходняй частцы Мінска. Пабудаваная ў 1977 годзе. Вызначаная магутнасць 1035 МВт. У асноўным станцыя працуе па цеплавому графіку нагрузак, але, ў сувязі з высокай эканамічнасцю блокаў, станцыя прыцягваецца да рэгулявання электрычнай нагрузкі ў гадзіны дзённага і вячэрняга максімумаў.

Забяспечвае цяплом і электрычнасцю ўсю паўднёва-заходнюю частку Мінска, а менавіта жылыя раёны Малінаўка, Паўднёвы Захад, Сухарава, Кунцаўшчыну, Захад, Красны Бор і Каменную Горку. ЦЭЦ размешчана за межамі Мінскай кальцавой аўтадарогі, таму мінімальна ўплывае на экалагічную абстаноўку ў горадзе.

Агульныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

ЦЭЦ-4 з'яўляецца базавай энергакрыніцай магутнага цеплафікацыйнага комплексу, у які ўваходзяць, акрамя ЦЭЦ, пяць пікавых вадагрэйных кацельных, якія працуюць у адзіным тэхналагічным працэсе цеплазабеспячэння заходняй і паўднёва-заходняй частак горада Мінска. На станцыі ўстаноўлены тры цеплафікацыйных турбаагрэгата агульнай магутнасцю 280 МВт і тры энергаблокі па 250 МВт на звышкрытычныя параметры пару. Станцыя мае рознатыповае абсталяванне з рознымі тэрмінамі эксплуатацыі. Асноўнае паліва — прыродны газ, рэзервовае паліва — мазут. Мае абаротную сістэму водазабеспячэння з градзірнямі.

Паравыя турбіны Вызначаная электрычная магутнасць турбін (МВт),
прадукцыйнасць катлоў (т/г)
Ціск пары, (Мпа) Год уводу ў
эксплуатацыю
ПТ-60-130/13 ст. №1 60 13,0 1977
Т-100/110-130 ст. №2 110 1978
Т-100/110-130 ст. №3 110 1979
Т-250/300-240-3 ст. №4 250 24,0 1985
Т-250/300-240-3 ст. №5 250 1987
Т-250/300-240-3 ст. №6 250 1992
Паравыя катлы
Е-420-140 НГМ ст. №1 420 14,0 1977
Е-420-140 НГМ ст. №2 420 1978
Е-420-140 НГМ ст. №3 420 1979
Е-420-140 НГМ ст. №7 420 1993
Е-420-140 НГМ ст. №4 1000 255 1985
Е-420-140 НГМ ст. №5 1000 1985
Е-420-140 НГМ ст. №6 1000 1985

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]