Цна
Назву Цна маюць:
Населеныя пункты
[правіць | правіць зыходнік]- Брэсцкая вобласць:
- Цна — вёска ў Лунінецкім раёне.
- Мінская вобласць
- Цна — вёска ў Асіпавіцкім сельсавеце Вілейскага раёна.
- Цна — вёска ў Любанскім сельсавеце Вілейскага раёна.
- Цна — вёска ў Лагойскім раёне.
- Цна — вёска ў Мінскім раёне.
- Мінск
- Цна — колішняя вёска ў Цнянскім сельсавеце, з 2004 года ў межах Мінска.
Рэкі
[правіць | правіць зыходнік]Назва
[правіць | правіць зыходнік]М. Фасмер назву Цна параўноўвае са ст.-пруск. tusna- «ціхі», авест. tušna-, tušni- «ціхі», ст.-інд. tūsním «ціха» і з тушыць. Менш пераканаўчым ён лічыць вывядзенне Цна з *Дьсна і збліжэнне з Дзясной[1].
Назвы тыпу Цна фіксуюцца на Верхнім Падняпроўі, Верхнім Павоччы, Верхнім Падонні. У. Тапароў, следам за К. Бугам, звязвае іх з балцка-прускім tusnan "ціхі"[2][3][4].
В. Жучкевіч на гэта заўважае, што ў Беларусі дадзеныя рэкі адрозніваюцца як раз самым хуткім цячэннем (за выключэннем прытока Гайны) у параўнанні з рэкамі, у якія яны ўпадаюць. Найбольш верагодным ён лічыць тлумачэнне назвы ад славянскага дзесная «правая». А. Сабалеўскі тлумачыў назву ад славянскага тъсьнъ «вузкая»[5].
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ М. Фасмер. Этимологический словарь русского языка. Т. 4. Москва, 1987. С. 303.
- ↑ В. Н. Топоров, О. Н. Трубачев. Лингвистический анализ гидронимов Верхнего Поднепровья. Москва, 1962. С. 212.
- ↑ В. Н. Топоров. Балтийский элемент в гидронимии Поочья. I // Балто-славянские исследования 1986. Москва, 1988. С. 163—164.
- ↑ В. Н. Топоров. Балтийские следы на Верхнем Дону // Балто-славянские исследования. 1988—1996. Москва, 1997. С. 312, 323.
- ↑ В. А. Жучкевич. Краткий топонимический словарь Белоруссии. Минск, 1974. С. 397-398.
 | Спіс значэнняў слова або словазлучэння са спасылкамі на адпаведныя артыкулы. Калі вы трапілі сюды з іншага артыкула Вікіпедыі, можаце вярнуцца і ўдакладніць спасылку, каб яна вяла да пэўнага артыкула. |