Цыбары
Вёска
Цыбары 
  Цыбары
 Цыбары
| ||||||||||||||||||||
Цы́бары[2] (трансліт.: Cybary, руск.: Цыборы) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Тарноўскага сельсавета.
Геаграфія
[правіць | правіць зыходнік]Знаходзіцца за 9 км на паўднёвы захад ад Ліды, 90 км ад Гродна. Рэльеф раўнінны, на ўсход ад вёскі лясны масіў. Побач праходзіць шаша М6 Мінск—Гродна.
Назва
[правіць | правіць зыходнік]Паводле У. Даля, цыбар — тое ж самае, што й цэбар[3]. На думку М. Бірылы, ад слова цэбар паходзіць прозвішча Цыбранкоў ([э]>[ы])[4].
Ёсць нямецкае прозвішча Zieber[5].
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]У 1568 годзе Цыбор’е знаходзілася ў ВКЛ, у складзе дзяржаўнага маёнтка Ліда. На пачатку XVIII ст. маёнтак Цыбары дзяржаўная ўласнасць.
Вопіс парафій Лідскага дэканата 1784 года згадвае фальварак і вёску Цыбары шамбеляна каралеўскага Кастравіцкага, у складзе лідскай парафіі[6].
З 1795 года ў Расійскай імперыі. У 1861 годзе вёска ў Лідскім таварыстве дзяржаўных сялян, належала да Тарноўскай воласці Лідскага павета Віленскай губерні, налічвалася 25 душ мужчынскага полу.
З верасня 1915 года да канца 1918 года акупавана германскімі войскамі. Са студзеня 1919 года ў складзе БССР, у красавіку занята польскімі войскамі. З ліпеня да верасня 1920 года кантралявалася Чырвонай Арміяй, затым ізноў польскімі войскамі. З 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі, належала да Тарноўскай гміны Лідскага павета Навагрудскага ваяводства.
З 1939 года — у БССР. З канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад нямецка-фашысцкай акупацыяй.
Да 26 чэрвеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Белагрудскага сельсавета[7], да 11 лютага 1972 года — у склад Мыцкага сельсавета[8].
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]- 1897 год — 190 жыхароў, 26 двароў.
- 1909 год — 224 жыхары, 14 двароў, 37 сямей.
- 1921 год — 189 жыхароў, 38 двароў.
- 1940 год — 258 жыхароў, 61 двор.
- 1960 год — 208 жыхароў.
- 1992 год — 85 жыхароў, 43 гаспадаркі.
- 2004 год — 70 жыхароў.
- 2009 год — 62 жыхары.
- 2012 год — 48 жыхароў, 36 гаспадарак.
- 2015 год — 49 жыхароў, 27 гаспадарак.
- 2019 год — 47 чал.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ http://pop-stat.mashke.org/belarus-census-2019/hrodzienskaja.htm
- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9 (DJVU).
- ↑ В. И. Даль. Толковый словарь живого великорусского языка. Ч. 4. Москва, 1866. С. 523.
- ↑ М. В. Бірыла. Беларуская антрапанімія. 2. Прозвішчы, утвораныя ад апелятыўный лексікі. Мінск, 1969. С. 441.
- ↑ Zieber // Digitales Familiennamenwörterbuch Deutschlands
- ↑ pawet.net
- ↑ Рашэнне выканкома Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 26 чэрвеня 1965 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1965, № 30 (1110).
- ↑ Рашэнне выканаўчага камітэта Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 11 лютага 1972 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1972, № 8 (1346).
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 9: Гродзенская вобласць, кн. 2 / рэдкал.: У. У. Андрыевіч (гал. рэд.) і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — 848 с.: іл. — 1 500 экз. — ISBN 978-985-11-0908-7.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Цыбары
