Эдгар Дуглас Эдрыян

Эдгар Дуглас Эдрыян
Эдгар Дуглас Эдрыян
	англ.: Edgar Douglas Adrian
Дата нараджэння	30 лістапада 1889[…]
Месца нараджэння	Хампстэд, бора Кэмдэн, графства Вялікі Лондан, Вялікі Лондан[d], Англія, Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі;
Дата смерці	4 жніўня 1977[…] (87 гадоў)
Месца смерці	Кембрыдж, акруга Кембрыдж[d], Кембрыджшыр[d], Кембрыджшыр, Англія, Вялікабрытанія;
Грамадзянства	Вялікабрытанія;
Бацька	Alfred Douglas Adrian[d]
Маці	Flora Lavinia Barton[d]
Жонка	Hester Adrian, Baroness Adrian[d]
Дзеці	Richard Adrian, 2nd Baron Adrian[d], Anne Adrian[d] і Jennet Adrian[d]
Род дзейнасці	урач, палітык, нейрабіёлаг, выкладчык універсітэта, фізіёлаг
Навуковая сфера	электрафізіялогія
Месца працы	Кембрыджскі ўніверсітэт;
Альма-матар	Трыніці-каледж; школа Вестмінстэр[d];
Вядомы як	даследчык функцый нейронаў
Член у	Лонданскае каралеўскае таварыства; Леапальдзіна; Шведская каралеўская акадэмія навук; Амерыканская акадэмія мастацтваў і навук; Нідэрландская каралеўская акадэмія навук; Парыжская медыцынская акадэмія[d]; Нацыянальная акадэмія навук ЗША; Каралеўская акадэмія навук, літаратуры і прыгожых мастацтваў Бельгіі; Амерыканскае філасофскае таварыства; Нацыянальная акадэмія дэі Лінчэі;
Узнагароды	Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне (1932)
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Эдгар Дуглас Эдрыян (англ.: Edgar Douglas Adrian, першы барон Эдрыян (30 лістапада 1889, Лондан, Вялікабрытанія — 4 жніўня 1977) — брытанскі электрафізіёлаг, даследчык нервовай сістэмы, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне (1932) (сумесна з Чарлзам Шэрынгтанам) «за адкрыцці, якія тычацца функцый нейронаў».

Член (1923) і прэзідэнт (1950—1955) Лонданскага каралеўскага таварыства. Асноўныя працы прысвечаны электрафізіялогіі органаў пачуццяў і нервовых клетак. Вядомы як бліскучы эксперыментатар, які паклаў пачатак прымяненню электронікі ў фізіялагічных даследаваннях. Упершыню правёў эксперыменты на адзіночных нервовых валокнах і нервовых канчатках. З 1934 года займаўся электрафізіялагічным даследаваннем мозгу і вывучэннем парушэння яго функцый. Зарэгістраваў электрычную актыўнасць асобных нервовых клетак.

Зноскі

↑ ^а ^б Edgar Douglas Adrian — 2009.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1868372"></a>
↑ Edgar Douglas Adrian, 1st Baron Adrian // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a>
↑ Lundy D. R. Edgar Douglas Adrian, 1st Baron Adrian // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a>
↑ Moruzzi G. In memoriam Lord Adrian (1889–1977) // Reviews of Physiology, Biochemistry and Pharmacology — P. 1–24. — ISBN 3-540-09944-1 — doi:10.1007/BFB0030894
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54034301"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q48261697"></a>
↑ ^а ^б ^в ^г ^д Lundy D. R. The Peerage
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a>
↑ ^а ^б ^в ^г ^д ^е Kindred Britain
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q75653886"></a>
↑ (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
↑ (unspecified title) — doi:10.5281/ZENODO.18315206 Праверана 20 студзеня 2026.

Літаратура

Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 18. Кн. 1: Дадатак: Шчытнікі — Яя / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2004. — Т. 18. Кн. 1. — 472 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0295-4 (т. 18. Кн. 1). — С. 44.

Спасылкі

Біяграфія Эдгара Эдрыяна на сайце Нобелеўскага камітэта.

[_ab503aacdb1cd0af-1] а ^б Edgar Douglas Adrian — 2009.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q1868372"></a>

[_9a86428572e53534-2] Edgar Douglas Adrian, 1st Baron Adrian // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741"></a>

[_a19cd544ef9e0170-3] Lundy D. R. Edgar Douglas Adrian, 1st Baron Adrian // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a>

[_8394e5efe62799f1-4] Moruzzi G. In memoriam Lord Adrian (1889–1977) // Reviews of Physiology, Biochemistry and Pharmacology — P. 1–24. — ISBN 3-540-09944-1 — doi:10.1007/BFB0030894
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q54034301"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q48261697"></a>

[_345de703e5b830fb-5] а ^б ^в ^г ^д Lundy D. R. The Peerage
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q67129259"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q21401824"></a>

[_42ddfce80d5da4be-6] а ^б ^в ^г ^д ^е Kindred Britain
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q75653886"></a>

[_795575f5d3c2cc3f-7] (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.

[_906d839d46933213-8] (unspecified title) — doi:10.5281/ZENODO.18315206 Праверана 20 студзеня 2026.

[1]

[2]

[4]

[3]

[5]

[6]

[7]

[8]

Г Р П Прэзідэнты Каралеўскага таварыства
Уільям Хагінс (1900) Джон Стрэт (1905) Арчыбальд Гейкі (1908) Уільям Крукс (1913) Джозеф Томсан (1915) Чарлз Шэрынгтан (1920) Эрнэст Рэзерфорд (1925) Фрэдэрык Хопкінс (1930) Уільям Брэг (1935) Генры Дэйл (1940) Роберт Робінсан (1945) Эдгар Эдрыян (1950) Сірыл Хіншэлвуд (1955) Хоўард Флоры (1960) Патрык Блэкет (1965) Алан Ходжкін (1970) Александэр Тод (1975) Эндру Хакслі (1980) Джордж Портэр (1985) Майкл Ація (1990) Аарон Клуг (1995)
Роберт Мэй (2000) Марцін Рыс (2005) Пол Нерс (2005)
Поўны спіс: 1600-х 1700-х 1800-х 1900-х