Элранд

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Элранд
Elrond
Elrond.jpg
Х'юга Уівінг у ролі Элранда
Тытул

Сцяганосец Вярхоўнага Караля нолдар, намеснік Вярхоўнага Караля ў Эрыядары, Уладар Рывендэла, Захавальнік пярсцёнка Вілья

Раса

Паўэльф (выбраў лёс эльфаў)

Пол

Мужчынскі

Месца пражывання

Рывендэл

Гады жыцця

525 г. П.Э. — ? (бессмяротны)

Зброя

эльфійскі меч

Пярсцёнак

Наймацнейшы з трох эльфійскіх ПярсцёнкаўВілья

Э́лранд (сінд.: Elrond) Паўэльф — адзін з галоўных персанажаў легендарыума Джона Р. Р. Толкіна, кіраўнік Рывендэла.

Роднасныя сувязі[правіць | правіць зыходнік]

Сын паўэльфа Эарэндзіла (у сваю чаргу, сына эльфійкі Ідрыль і чалавека Туара) і паўэльфійкі Эльвінг (дачкі Дыяра, паўэльфа, і эльфійкі Німлат), брат Элраса, муж Келебрыян, бацька Арвен, Эладана і Элрахіра. Нарадзіўся ў Гаванях Сірыяна ў другой палове Першай Эпохі.

Элранд адбываецца з Трох Родаў Эдайн, хоць у яго жылах цячэ кроў Эльдар і Маяр, бо яго прамаці былі Ідрыль Гондалінская і Люціэн, дачка Меліян. Дзякуючы гэтаму ён мог сам выбраць свой лёс і прыняў долю бессмяротных эльфаў.

Калі казаць дакладней, то пра паходжанне Элранда можна сказаць наступнае:

Больш таго, Элранд даводзіцца далёкім сваяком Арагорну, які з'яўляецца нашчадкам яго брата, Элраса, і мужам яго дачкі Арвен.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У Вайне Гневу Элранд разам з братам патрапіў у палон да сыноў Феанара. Маглар пашкадаваў сыноў Эарэндзіла і абыходзіўся з імі ласкава. Калі дзяцей знайшлі, Элранд гуляў у пячоры пад вадаспадам і так атрымаў сваё імя (Элранд азначае Эльф пячоры, хоць ёсць варыянт перакладу Зорнае скляпенне). Пасля заканчэння вайны і зняцця праклёну валар многія эльфы вярнуліся ў Валінар, але Элранд застаўся з Гіл-Галадам у Ліндане.

Пасля ўварвання Саўрана ў Эрыядар, забойства Келебрымбара і зачынення варот Морыі ў сярэдзіне Другой Эпохі Элранд заснаваў цвярдыню Імладрыс, якую людзі называлі Рывендэлам, гэта крэпасць стала галоўным эльфійскім паселішчам нолдар у Эрыядары, а сам Элранд быў прызначаны Гіл-Галадам намеснікам Вярхоўнага Караля ў Эрыядары. У паселішчы засталіся ацалелыя жыхары Эрэгіяна і рэшткі эльфійскай арміі, пасланай Гіл-Галадам на дапамогу Эрэгіяну. Неўзабаве Рывендэл быў абложаны арміяй Саўрана, і аблога была знята толькі пасля разгрому асноўных сіл Саўрана нуменарцамі. У дні Трэцяй Эпохі, пасля гібелі Гіл-Галада, Элранд сабраў у Імладрысе мноства эльфаў і іншых магутных і мудрых прадстаўнікоў народаў Міжзем'я. Там ён захоўваў памяць пра былое.

Разам з Гіл-Галадам і Элендзілам Элранд удзельнічаў у Вайне Апошняга саюза (Другая эпоха), дапамагаў саюзнікам у вайне з Ангмарам і ў Вайне Пярсцёнка (Трэцяя эпоха).

Знакавая фігура Міжзем'я[правіць | правіць зыходнік]

Элранд валодаў мудрасцю эльфаў-эльдар і дарам прадбачання. Толькі яму і Кірдану Карабелу адкрыліся магі-істары, якія з'явіліся ў Міжзем'і. Ён быў членам Белага Савета, сабранага Галадрыэллю для барацьбы з Пярсцёнкам і яго ўладаром Саўранам. Элранд адразу западозрыў нядобрае, калі ў Другую Эпоху Саўран з'явіўся ў Міжзем'і ў цудоўным абліччы пад імем Анатар, таму што прадбачыў яго вяртанне.

Кольцы Міжзем'я[правіць | правіць зыходнік]

Элранд біўся з Саўранам разам з Ісілдурам. Калі Ісілдур зрынуў Саўрана і ўзяў Пярсцёнак Усеўладдзя, Элранд параіў знішчыць крыніцу сілы Ворага ў агні Ародруіна. Аднак Ісілдур не стаў рабіць гэтага і забраў Пярсцёнак як віру за забітага бацьку і брата. Аднак Пярсцёнак здрадзіў уладальніку: на зваротным шляху непадалёк ад Касачовай Нізіны ў пойме Андуіна на атрад Ісілдура напалі оркі і перабілі амаль усіх воінаў караля, а таксама забілі самога Ісілдура, які спрабаваў з дапамогай Пярсцёнка ўцячы, аднак згубіў яго і быў застрэлены пераследнікамі. Нешматлікія выжылыя з атрада Ісілдура прыйшлі ў Імладрыс, сярод іх — збраяносец Охтар, які прынёс абломкі Нарсіла. Элранд прадказаў, што меч не будзе перакаваны, пакуль не адшукаецца Пярсцёнак Усеўладдзя і не вернецца Саўран.

Калі Саўран вярнуўся ў абліччы Вока і стаў шукаць Кольца, Элранд ізноў прыняў рашэнне знішчыць знойдзены Пярсцёнак на Савеце ў Рывендэле. Для выканання гэтай місіі і дапамогі Захавальніку па яго ініцыятыве быў утвораны Брацтва Пярсцёнка.

Як высвятлілася да канца Трэцяй Эпохі, Элранд валодаў адным з Трох эльфійскіх Пярсцёнкаў, якія не кранула рука Саўрана — пярсцёнкам Вілья, пярсцёнкам Паветра, наймацнейшым з Трох.

Генеалагічнае дрэва[правіць | правіць зыходнік]

Генеалогія Першанароджаных Эльфаў

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Тынгал
 
Меліян
 
Ольвэ
 
 
 
 
 
Эльма
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Берэн
 
Люціэн
 
 
 
Эарвен
 
Фінарфін
 
Галадан
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Галадрыэль
 
Келебарн
 
Галатыль
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Дыяр
 
Німлат
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Німлат
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Элурэд і Элурын
 
Эльвінг
 
Эарэндзіл
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Элрас
 
Элранд
 
Келебрыян
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Каралі Нуменара
Каралевы Нуменара
Валадары Андуніэ
Каралі Арнара
Правадыры дунэдайн
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Арагорн
 
Арвен
 
Эладан і Элрахір
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Эльдарыян

Шаблон:Тры Дамы эдайн

Адаптацыя вобраза[правіць | правіць зыходнік]

У мультфільме Рэнкіна і Бэса «Хобіт» (1977 г.) Элранда агучыў Кірыл Рычард; сам персанаж намаляваны ў мультфільме як высокі стройны эльф з сівой вострай бародкай і каронай з зорак.

У мультфільме Ральфа Бакшы «Уладар Пярсцёнкаў» (1978 г.) ролю Элранда сыграў Андрэ Марэль.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Толкин Дж. Р. Р. Властелин Колец. Книга I. Содружество Кольца = The Lord of the Rings. The Fellowship of the Ring / Пер. с англ. М. Каменкович, В. Каррика. — СПб: Азбука, 1999. — 704 с. — 7000 экз. — ISBN 5-7684-0747-2.
  • Толкин Дж. Р. Р. Властелин Колец. Книга III. Возвращение Короля = The Lord of the Rings. The Return of the King / Пер. с англ. М. Каменкович, В. Каррика. — СПб: Азбука, 1999. — 734 с. — 7000 экз. — ISBN 5-7684-0749-9.
  • Толкин Дж. Р. Р. Сильмариллион. Эпос нолдор. М., 1992.

Шаблон:Уладар Пярсцёнкаў Шаблон:Сільмарыліён