Дунсян

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Дунсян
(撒尔塔)
Streets of Dongxiang Man 04.jpg
Агульная колькасць 621500 (2010 г.)
Рэгіёны пражывання Flag of the People's Republic of China.svg Кітай 
Мова дунсянская
Рэлігія іслам
Блізкія этнічныя групы манголы, дауры, мангоры, бааань, паўночныя югуры

Дунся́н (саманазвы: 撒尔塔, манг.: Дуншян ястан, кіт.: 东乡族) — народ, адна з 56 афіцыйных нацыянальных меншасцяў Кітая. Жывуць пераважна ў правінцыі Ганьсу і Сіньцзян-Уйгурскім аўтаномным раёне. Агульная колькасць (2010 г.) - 621 500 чал.

Паходжанне[правіць | правіць зыходнік]

Дунсян — мангольскі народ. Згодна дунсянскаму паданню, іх продкі трапілі ў Ганьсу ў XIII ст. разам з войскам Чынгісхана для аховы межаў. У другой палове XIV ст. дунсян прынялі іслам і, такім чынам, вылучыліся з ліку іншых манголаў, якія спавядалі будызм і шаманізм. Сучасная назва народа мае кітайскае паходжанне і значыць "усходняе паселішча" або "насельнікі ўсходняга паселішча". Самі дунсян клічуць сябе сарт або сант.

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Дунсян жывуць пераважна ў горнай засушлівай мясцовасці. Асноўны традыцыйны занятак — паліўнае земляробства. Вырошчваюць збожжавыя культуры, бульбу, гародніну. Жывёлагадоўля мае дапаможнае значэнне.

Традыцыйныя сельскія сядзібы нагадваюць чатырохкутнік з замкнёным унутраным дваром. Двор адзяляе жытлы ад гаспадарчых памяшканняў. Пабудовы ўзводзяць з гліны і неабпаленай цэглы. У доме абавязкова маецца штучнае ўзняцце кан, якое пакрываюць цыноўкамі і лямцам. На ім спяць, бавяць час, п'юць чай. У мінулым у якасці жытлаў, але часцей гаспадарчых памяшканняў выкарыстоўваліся пячоры.

Дунсянская народная кухня даволі простая. Асноўная ежа — вараная бульба, лапша з гароднінай, ячменныя перапечкі майшу з часныком і спецыямі, густы суп луоба з мясам і гароднінай.

Традыцыйныя мужчынскія строі складаюцца з штаноў, курткі, мяккіх тканных туфляў, кепкі або маленькага капялюшыка. Жаночыя строі ўключаюць кароткі баваўняны халат або кофту з зашпількай на правым боку, штаны, доўгія боцікі. Старыя жанчыны і ўдовы апранаюць белую галаўную павязку, маладыя жанчыны — зялёную, дзяўчаты — белую. Да сярэдзіны XX ст. быў распаўсюджаны звычай спавівання ног у дзяўчат.

Мова[правіць | правіць зыходнік]

Мова дунсян знаходзілася ў ізаляцыі ад іншых мангольскіх моў з часоў позняга сярэднявечча, а таму захавала некаторыя архаічныя рысы. Для яе характэрны багатыя лексічныя запазычанні з іранскіх моў і кітайскай мовы. Дыялектных адрозненняў амаль не маецца. Пісьмовасць на аснове кітайскай графікі.

Рэлігія[правіць | правіць зыходнік]

Большасць вернікаў — мусульмане-суніты.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons