Усходнія славяне
| Гісторыя Беларусі |
|
 |
|
|
·Старажытная Беларусь· |
|
Усходнія славяне — культурна-моўная супольнасць славянаў, якія размаўляюць на ўсходнеславянскіх мовах. У сваёй пачатковай гісторыі вядомыя пад імем русінаў — асноўнага насельніцтва Русі. Да 17 ст. на аснове усходнеславянскай супольнасці сфарміраваліся беларускі, рускі і ўкраінскі народы.
Змест |
Рассяленне усходнеславянскіх плямён на тэрыторыі Беларусі [правіць]
У перыяд VIII—XIXст. на тэрыторыі Беларусі існавалі наступныя славянскія аб'яднанні:
Крывічы [правіць]
Крывічы — Палачане рассяліліся па Заходняй Дзвіне. Назва паходзіць ад слова крэўныя, што азначае блізкія па крыві. Галоўныя паселішчы — Полацк, Віцебск, Лукомль. Ад Крывічоў-Палачанаў утварылася Полацкая зямля.
Дрыгавічы [правіць]
Дрыгавічы — паўднёвыя суседзі крывічоў. Назва пашла ад слова дрыгва (балота). Рассяліліся па тэрыторыі прыпяцкага Палесся. Галоўныя паселішчы — Тураў, Клецк, Слуцк. Ад дрыгавічаў утварылася Тураўскае княства.
Радзімічы [правіць]
Радзімічы — суседзі Дрыгавічоў. Жылі па рацэ Сож. Галоўны горад — Гомель. Радзімічы далучыліся да Кіеўскага княства.
