Усходнія славяне

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Гісторыя Беларусі
Coat of arms of Belarus.svg

Старажытная Беларусь
Усходнія славяне
(Полацкае княства · Тураўскае княства · Менскае княства)
Кіеўская Русь
Вялікае Княства Літоўскае
Рэч Паспалітая
Расійская імперыя
Беларуская Народная Рэспубліка
ССР Беларусі
Літбел
Беларуская ССР // Заходняя Беларусь
Аб'яднанне Беларусі
Генеральная акруга Беларусь
Беларуская ССР
Рэспубліка Беларусь·

Усходнія славяне — культурна-моўная супольнасць славянаў, якія размаўляюць на ўсходнеславянскіх мовах. У сваёй пачатковай гісторыі вядомыя пад імем русінаў — асноўнага насельніцтва Русі. Да 17 ст. на аснове усходнеславянскай супольнасці сфарміраваліся беларускі, рускі і ўкраінскі народы.

Рассяленне усходнеславянскіх плямён на тэрыторыі Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

У перыяд VIII—XIXст. на тэрыторыі Беларусі існавалі наступныя славянскія аб'яднанні:

Крывічы[правіць | правіць зыходнік]

Крывічы — Палачане рассяліліся па Заходняй Дзвіне. Назва паходзіць ад слова крэўныя, што азначае блізкія па крыві. Галоўныя паселішчы — Полацк, Віцебск, Лукомль. Ад Крывічоў-Палачанаў утварылася Полацкая зямля.

Дрыгавічы[правіць | правіць зыходнік]

Дрыгавічы — паўднёвыя суседзі крывічоў. Назва пашла ад слова дрыгва (балота). Рассяліліся па тэрыторыі прыпяцкага Палесся. Галоўныя паселішчы — Тураў, Клецк, Слуцк. Ад дрыгавічаў утварылася Тураўскае княства.

Радзімічы[правіць | правіць зыходнік]

Радзімічы — суседзі Дрыгавічоў. Жылі па рацэ Сож. Галоўны горад — Гомель. Радзімічы далучыліся да Кіеўскага княства.

Памылка скрыпта