Аляксандр Аляксандравіч Макараў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Аляксандр Аляксандравіч Макараў
Партрэт
Род дзейнасці:

палітык, адвакат

Дата нараджэння:

19 ліпеня 1857(1857-07-19)

Месца нараджэння:

Санкт-Пецярбург, Расійская імперыя

Дата смерці:

1919

Месца смерці:

Масква, Маскоўская губерня, РСФСР

Альма-матар:

Імператарскі Санкт-Пецярбургскі ўніверсітэт

Узнагароды і прэміі:
Order of Saint Anna, 1st class ордэн Белага арла Order of Saint Stanislaus, 1st class ордэн Святога Уладзіміра 2 ступені

Аляксандр Аляксандравіч Макараў (руск.: Александр Александрович Макаров) (18451915) — дзяржаўны дзеяч Расійскай імперыі, міністр унутраных спраў (19111912), міністр юстыцыі (19161917).

Скончыў Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны ўніверсітэт і стаў служыць у міністэрстве правасуддзя. Даслужыўся да Грамадскага Абвінаваўцы, і пасля стаў кіраўніком раённага суда. У 1906 ён быў прызначаны кіраўніком апеляцыйнай інстанцыі Харкава. У 1906 годзе ён быў прызначаны памочнікам міністра ўнутраных спраў паліцыі пад Сталыпінам до таго часу, пакуль не быў прызначаны імператарскім сакратаром у 1909. Ён быў прызначаны міністрам унутраных спраў у 1911 пасля забойства Сталыпіна па рэкамендацыі Какоўцава. Пакінуў пост у снежні 1912 пасля Ленскага растрэла і нязгоды рэгулявання прэсы. У апошнія месяцы 1916 года быў прызначаны на пост міністра юстыцыі, на якім знаходзіўся да лютаўскай рэвалюцыі 1917 года. Ён быў арыштаваны і забіты бальшавікамі ў 1919.


Папярэднік:
Пётр Аркадзевіч Сталыпін
25-ы Міністр унутраных спраў Расійскай імперыі
20 верасня 191116 снежня 1912
Пераемнік:
Мікалай Аляксеевіч Маклакоў
Папярэднік:
Аляксандр Аляксеевіч Хвастоў
20-ы Міністр юстыцыі і генерал-пракурор Сената
7 ліпеня 191620 снежня 1916
Пераемнік:
Мікалай Аляксандравіч Дабравольскі
Папярэднік:
Юлій Аляксандравіч Іскуль фон Гильдэнбандт
16-ы Дзяржаўны сакратар
1 студзеня 190920 верасня 1911
Пераемнік:
Сяргей Яфімавіч Крыжаноўскі