Аляксандр Уладзіміравіч Руцкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Аляксандр Руцкі)
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Уладзіміравіч Руцкі
руск.: Александр Владимирович Руцкий
Дата нараджэння 27 студзеня 1932(1932-01-27)
Месца нараджэння
Дата смерці 17 сакавіка 2015(2015-03-17) (83 гады)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці урач
Навуковая сфера траўматалогія і Артапедыя
Месца працы
Навуковая ступень доктар медыцынскіх навук
Альма-матар
Узнагароды і прэміі
ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга ордэн Дружбы народаў

Аляксандр Уладзіміравіч Руцкі (27 студзеня 1932, вёска Бартнікі, Баранавіцкі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі траўматолаг-артапед, доктар медыцынскіх навук, акадэмік НАНБ, Заслужаны дзеяч навукі БССР, лаўрэат Дзяржпрэміі РБ, прафесар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянская сям'і. У 1949 г. скончыў сярэднюю школу г. Баранавічы, Мінскі медыцынскі інстытут (1955). Пасля інстытута працаваў урачом Парфіянаўскай участковай бальніцы (1955—1956), інспектарам ЦК Таварыства Чырвонага Крыжа, адначасова ардынатарам, загадчыкам артапеда-траўматалагічнага аддзялення Мінскай абласной клінічнай бальніцы (1956—1961).

У 1961 г. абраны асістэнтам кафедры траўматалогіі і артапедыі БелДІУУ. У 1964 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Пераломы верхняга канца плечавой косткі і іх лячэнне». У 1975 г. абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Асаблівасці клінікі і лячэння цяжкіх і ўскладненых пераломаў вобласці локцевага сустава ў дзяцей». Зацверджаны ў званні прафесара па кафедры траўматалогіі і артапедыі ў 1977 г.

Званні і ўзнагароды[правіць | правіць зыходнік]

За заслугі ў развіцці медыцынскай навукі і аховы здароўя А. В. Руцкаму у 1982 г. прысвоена званне Заслужанага дзеяча навукі Беларускай ССР, у 1991 г. ён абраны членам-карэспандэнтам НАН Рэспублікі Беларусь. У 1992 г. удастоены звання Лаўрэата Дзяржаўнай прэміі РБ. У 2005 г. абраны акадэмікам НАН. З 1999 г. акадэмік Беларускай медыцынскай акадэміі, ганаровы акадэмік БелМАПА (дыплом № 1).

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар і сааўтар апублікаваных больш 250 навуковых прац, у тым ліку 8 ​​манаграфій.

Істотнае значэнне для медыцынскай навукі і практыкі аховы здароўя маюць працы, прысвечаныя пытанням аператыўнага і кансерватыўнага лячэння пашкоджанняў і захворванняў розных лакалізацый апорна-рухальнага апарата.

Усеагульнае прызнанне і грамадскі рэзананс атрымаў «рэнтгенадыягнастычнага атлас» ў двух тамах (1987), у якім ахоплены ўсе асноўныя саматычныя захворванні чалавека ў рэнтгенаўскім малюнку.

Ім прапанаваны шматлікія арыгінальныя метады эфектыўнага лячэння пашкоджанняў апорна-рухальнага апарата, накіраваныя на скарачэнне тэрмінаў лячэння хворых і зніжэнне інваліднасці.

У 1970 г. А. В. Руцкі апублікаваў манаграфію «Пастаяннае выцяжэнне ў траўматалогіі і артапедыі», прысвечаную лячэнню пашкоджанням і захворванням апорна-рухальнага апарата. Кніга да гэтага часу не страціла сваёй актуальнасці, карыстаецца вялікай папулярнасцю сярод траўматолагаў-артапедаў і ўрачоў сумежных спецыяльнасцяў.

Шырокай вядомасцю карыстаецца апублікаваная ў 1985 г. сумесна з прафесарам І. М. Грышыным манаграфія «Пашкоджанні магістральных крывяносных сасудаў», якая з'яўляецца арыгінальным працай, якая асвятляе важныя аспекты гэтай складанай клінічнай праблемы.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • БЭ ў 18 т. — Т. 13. — С. 477.