Аляксандр Фёдаравіч Трэпаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Фёдаравіч Трэпаў
Аляксандр Фёдаравіч Трэпаў
Аляксандр Трэпаў у 1897 годзе
сцяг
20-ы Міністр шляхоў зносін Расійскай імперыі
30 кастрычніка (12 лістапада) 1915 — 27 снежня 1916 (9 студзеня 1917)
Папярэднік: Сяргей Васільевіч Рухлоў
Пераемнік: Эдуард Браніслававіч Крыгер-Вайноўскі
сцяг
7-ы старшыня Савета Міністраў Расійскай імперыі
10 (23) лістапада 1916 — 27 снежня 1916 (9 студзеня 1917)
Папярэднік: Барыс Уладзіміравіч Шцюрмер
Пераемнік: Мікалай Дзмітрыевіч Галіцын
 
Адукацыя:
Дзейнасць: палітык, міністр
Нараджэнне: 30 верасня 1862(1862-09-30)
Смерць: 10 лістапада 1928(1928-11-10) (66 гадоў)
Пахаванне:
Бацька: Фёдар Фёдаравіч Трэпаў
Маці: Вера Васільеўна Лукашэвіч
Жонка: Соф'я Дзмітрыеўна Казіна
Дзеці: дочкі: Соф'я і Алена
 
Узнагароды:
Ордэн Белага арла
Ордэн Святога Уладзіміра II ступені
Ордэн Святой Ганны I ступені

Медалі:

Band to Order St Alexander Nevsky.png Band to Order St Andr.png State colours ribbon.png

Аляксандр Фёдаравіч Трэпаў (руск.: Александр Фёдорович Трепов) (18 (30) верасня 1862, Кіеў10 лістапада 1928, Ніца) — дзяржаўны дзеяч Расійскай імперыі, міністр шляхоў зносін (19151917), старшыня Савета міністраў (10 (23) лістапада 1916)—27 снежня 1916 (9 студзеня 1917).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Выхоўваўся ў Пажскім корпусе, службу пачаў у лейб-гвардыі Егерскім палку; у 1889 годзе выйшаў у запас. З 1889 г. чыноўніх асобых даручэнняў Міністэрства ўнутраных спраў. У 18921896 гг. пераяслаўскі павятовы старшыня дваранства. З 1896 года ў Дзяржаўнай канцылярыі. Камергер Двара (1900), егермайстар Двара (1905). З 1906 г. сенатар Першага дэпартамента Сената, 1 студзеня 1914 г. прызначаны членам Дзяржаўнага савета. З жніўня 1915 г. член Асобай нарады па абароне. З 30 кастрычніка 1915 г. кіраваў Міністэрствам шляхоў зносін. 10 лістапада 1916 г. прызначаны старшынёй Савета міністраў з пакіданнем у пасадзе міністра шляхоў зносін; 27 снежня 1916 г. звольнены ў адстаўку з абедзвюх гэтых пасад.

Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі — адзін з лідараў белага руху, з восені 1918 па студзень 1919 г. узначальваў у Гельсінгфорсе Спецыяльны камітэт па справах рускіх у Фінляндыі. У 1920-я гады адзін з кіраўнікоў рускай манархічнай эміграцыі. Памёр у Ніцы.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Глинка, Я. В.Одиннадцать лет в Государственной Думе. 1906—1917. Дневник и воспоминания — М., 2001.
  • Шикман А. П.Деятели отечественной истории. Биографический справочник. — М., 1997.
  • Dallin, A. Russian Diplomacy and Eastern Europe, 1914—1917.
  • Julicher, P. Renegades, Rebels and Rogues Under the Tzars. McFarland & Company, 2003. ISBN 978-0-7864-1612-7


Папярэднік:
Барыс Уладзіміравіч Шцюрмер
7-ы Старшыня Савета міністраў Расійскай імперыі
19161917
Пераемнік:
Мікалай Дзмітрыевіч Галіцын
Папярэднік:
Сяргей Васільевіч Рухлоў
20-ы Міністр шляхоў зносін Расійскай імперыі
19151917
Пераемнік:
Эдуард Браніслававіч Крыгер-Вайноўскі

Шаблон:Кіраўнікі чыгунак Расіі