Аляксей Мікалаевіч Касыгін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Аляксей Мікалаевіч Касыгін
Kossygin Glassboro.jpg
сцяг
Старшыня Савета Міністраў СССР
15 кастрычніка 1964 — 23 кастрычніка 1980
Папярэднік: Мікіта Хрушчоў
Пераемнік: Мікалай Ціханаў
 
Партыя: Камуністычная партыя Савецкага Саюза
Дзейнасць: палітык, інжынер
Нараджэнне: 8 (21) лютага 1904[1]
Санкт-Пецярбург, Расійская імперыя[1]
Смерць: 18 снежня 1980(1980-12-18)[2] (76 гадоў)
Масква, РСФСР, СССР[3]
Пахаванне: Некропаль каля Крамлёўскай сцяны[d]
 
Узнагароды:
Герой Сацыялістычнай Працы Герой Сацыялістычнай Працы
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі Ордэн Чырвонага Сцяга
Вялікі крыж ордэна «Сонца Перу»
Нацыянальны ордэн Хасэ Марці
Ордэн Залатой Зоркі

Аляксе́й Мікала́евіч Касы́гін(рус. Алексей Николаевич Косыгин, 21 лютага 190418 снежня 198018 снежня) — савецкі дзяржаўны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Касыгін нарадзіўся ў горадзе Санкт-Пецярбургу ў 1904 годзе ў рускай сям'і рабочых. Быў прызваны ў Чырвоную Армію падчас Грамадзянскай вайны, а пасля дэмабілізацыі ў 1921 годзе Касыгін працаваў у Сібіры ў якасці інструктара спажывецкай кааперацыі. Вярнуўся ў Ленінград і ў пачатку 1930-х гадоў. У час Вялікай Айчыннай вайны, Касыгін быў членам Дзяржаўнага камітэта абароны, дзе быў адказным за перамяшчэння савецкай прамысловасці з тэрыторый, якія былі пад пагрозай захопа нямецкімі войскамі. З 1948 года Касыгін займаў пасаду міністра фінансаў на працягу года, а пазней, з 1949 па 1953, пасаду міністра лёгкай і харчовай прамысловасці. Быў выдалены Сталіным з Палітбюро ў 1952 годзе, дзеля таго, каб аслабіць пазіцыі Касыгіна ў рамках савецкай іерархіі.

Пасля смерці Сталіна ў 1953 годзе, Мікіта Хрушчоў стаў новым лідэрам савецкай дзяржавы. З 20 сакавіка 1959 года Касыгін быў прызначаны на пасаду старшыні Дзяржаўнага камітэта па планаванні (Дзяржплан), пасаду ён будзе займаць крыху больш за год. Пасля Касыгін стаў першым намеснікам старшыні Савета Міністраў. Калі Хрушчоў быў зрушаны ў 1964 годзе, А. М. Касыгін і Леанід Брэжнеў сталі прэм'ерам і першым сакратаром ЦК КПСС адпаведна. Касыгін, нароўні з Брэжневым і Мікалаем Падгорным, Старшынёй Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР, былі членамі нядаўна створанага калектыўнага кіраўніцтва. Знаходзячыся на пасадзе старшыні Савета Міністраў СССР, дамагаўся правядзення эканамічных рэформаў, выкладзеных ім у дакладзе аб паляпшэнні кіравання прамысловасцю, удасканаленні планавання і ўзмацненні эканамічнага стымулявання прамысловай вытворчасці на Пленуме ЦК КПСС, які праходзіў у верасні 1965 года. Сутнасць гэтых рэформаў была ў дэцэнтралізацыі народнагаспадарчага планавання, павышэнні ролі інтэгральных паказчыкаў эканамічнай эфектыўнасці (прыбытак, рэнтабельнасць) і павелічэнні самастойнасці прадпрыемстваў. Гэтая рэформа, нароўні з яго больш адкрытай пазіцыяй па рашэнні Пражскай вясны (1968), зрабіла Касыгіна адным з самых ліберальных членаў вышэйшага кіраўніцтва.

Больш кансерватыўныя члены вышэйшага кіраўніцтва лічылі некаторыя погляды Касыгіна занадта радыкальным, але яны ніколі ня спрабавалі зрушыць яго з пасады прэм'ера, нават калі ён і Брэжнеў былі ў дрэнных адносінах. У 1980 годзе Касыгін падаў у адстаўку з пасады Старшыні Савета Міністраў з-за дрэннага стану здароўя. Памёр праз два месяцы 18 снежня 1980.

Зноскі