Антоній Фіялкоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Антоній Фіялкоўскі (польск.: Antoni Fijałkowski; 13 ліпеня 1797, Лепэ, Віцебская губерня-1883) — рымска-каталіцкі дзеяч.

Навучаўся ў Полацкай езуіцкай акадэміі, у галоўнай духоўнай семінарыі пры Віленскім універсітэце. Прафесар багаслоўскіх навук і касцельнай гісторыі ў Віленскай дыяцэзіяльнай семінарыі і Віленскім універсітэце, а пасля яго закрыцця — у Віленскай каталіцкай духоўнай акадэміі (рэктар ад 1842). Ад 25 чэрвеня 1858 тытулярны біскуп Тэнесуса і дапаможны біскуп Камянецкай дыяцэзіі. Ад 23 сакавіка 1860 камянецкі біскуп, ад 23 лютага 1872 магілёўскі архібіскуп. Садзейнічаў пашырэнню рускай мовы сярод каталіцкага насельніцтва, браў удзел у складанні першага каталіцкага катэхізіса на рускай мове. Яго клопатамі ў Санкт-Пецярбургу былі заснаваны мітрапаліцкі касцёл і дыяцэзіяльная семінарыя, якой ён запаветваў усю сваю багатую бібліятэку.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
Тымаці Клемент Сміт
Тэнесускія біскупы
18581860
Пераемнік:
Карлёс Эчэніке Альтаміра
Папярэднік:
Мікалай Гурскі
Камянецкія біскупы
18601867
Пераемнік:
Пётр Манькоўскі
Папярэднік:
Вацлаў Жылінскі
Магілёўскія архібіскупы
18721883
Пераемнік:
Аляксандр Гінтаўт-Дзевалтоўскі