Перайсці да зместу

Асмалоўка

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Тыпавая забудова

Асмало́ўка — раён пасляваеннай забудовы ў цэнтры Мінска, гістарычнай Старажоўцы. Абмежаваны вуліцамі Максіма Багдановіча, Кісялёва, Камуністычнай і Куйбышава.

Назва[правіць | правіць зыходнік]

Раён атрымаў назву паводле імя распрацоўшчыка праекта, архітэктара Міхаіла Сцяпанавіча Асмалоўскага. Пэўны час меў назву «пасёлак Лютаровіча», паводле імя кіраўніка ўпраўлення па справах мастацтва Паўла Лютаровіча, які пражываў там[1].

Гісторыя і асобы[правіць | правіць зыходнік]

Пасёлак быў спраектаваны Міхаілам Асмалоўскім і пабудаваны ў 1940-х — пачатку 1950-х гадоў палоннымі нямецкімі і італьянскімі вайскоўцамі для партыйнай наменклатуры, высокапастаўленых чыноўнікаў, супрацоўнікаў тагачаснага штаба Беларускай ваеннай акругі, артыстаў[2][3][4][5]. У гэтым раёне жылі палкаводзец Аляксей Бурдзейны, маршал Сямён Цімашэнка[6].

Сучасны стан[правіць | правіць зыходнік]

Асмалоўка на малюнку Sviatlana Jermakovič

У 2011 годзе з’явілася інфармацыя, што раён плануе рэканструяваць холдынг «Амкадор», таксама на месцы мікрараёна з’явіўся будучы праект хай-тэк забудовы Crystal Park[7]. Беларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры ініцыявала працэс надання Асмалоўцы статуса гісторыка-культурнай каштоўнасці[1]. У 2014 годзе грамадскія і гарадскія актывісты зноў паднялі пытанне далейшага лёсу раёна, а таксама пачалі збор подпісаў праз электронную петыцыю за захаванне аўтэнтычнага стану гэтай часткі горада[6][8].

Як адзначае старшыня Добраахвотнага таварыства аховы помнікаў і культуры Антон Астаповіч[6]:

« Асмалоўку можна разглядаць як самы першы спальны раён Мінска, які быў забудаваны паводле тыпавых праектаў. Гэтыя тыпавыя праекты з'яўляюцца дастаткова прафесійнымі. Дамы ў ім ствараюць выдатны камерны горадабудаўнічы ансамбль, дзе ёсць два кварталы жылой забудовы з неабходнай інфраструктурай. Гэта самадастатковы раён з добрай на той час архітэктурай. »

Існуюць параўнанні мінскай Асмалоўкі з кварталам «Вулей» у Парыжы па прычыне наяўнасці мастацкіх студый і адпаведных магчымасцяў стварэння турыстычнай славутасці[9].

Спрэчкі наконт забудовы ў 2017—2019 гг.[правіць | правіць зыходнік]

У 2017 годзе планы на знос і забудову Асмалоўкі адміністрацыя Цэнтральнага раёна Мінска вынесла на грамадскае абмеркаванне (23 чэрвеня—27 ліпеня 2017 г[10]). Гэта выклікала абурэнне жыхароў Асмалоўкі[11] і рэзананс у СМІ[12][13][14][15]. На Change.org[16] i Petitions.by[17] пачаўся збор подпісаў за захаванне Асмалоўкі як гістарычнай каштоўнасці. 21 ліпеня 2017 года на пасяджэнні Мінгарвыканкама было вырашана адкласці планы па забудове Асмалоўкі, што некаторымі актывістамі было ўспрынята як перамога[18]. Пазней Мінгарвыканкам заявіў, што праектаванне дэталёвага плана адкладзенае да зацвярджэння забудовы з прэзідэнтам Беларусі[19]. У канцы года з’явілася інфармацыя, што некалькі архітэктараў склалі альтэрнатыўны план забудовы Асмалоўкі[20].

12 лістапада 2018 года пастановай № 68 Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь была вызначана ахоўная зона Асмалоўкі: у межах пр. Машэрава і вул. Старавіленскай, Кісялёва, Багдановіча, Куйбышава, Пашкевіч, Чычэрына і Камуністычнай[21].

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. а б Асмалоўка і яе будучыня. Архівавана 6 сакавіка 2016.
  2. Антон Астаповіч: На жаль, мала спадзеву, што рэгенерацыя Асмалоўкі будзе праведзена так, каб захаваць яе адметнасці Архівавана 5 сакавіка 2016. // БелаПАН, 18.08.2014.
  3. Менскую «Асмалоўку» прапанавалі ўзяць пад ахову дзяржавы // Радыё Свабода, 11.09.2012.
  4. Осмоловка — первый элитный микрорайон в послевоенном Минске Архівавана 27 верасня 2020. // СТВ, 26.06.2011.
  5. Осмоловка: снос квартала для строительства жилого центра Архівавана 4 сакавіка 2016. // zastroikaby.org, 01.12.2013.
  6. а б в Портреты жителей Осмоловки. Чем исторический район лучше Каменной Горки? Архівавана 25 верасня 2014. // TUT.BY, 22.07.2014.
  7. Замест «генеральскага квартала» — хайтэкавы цэнтр Архівавана 4 лістапада 2011. // Наша Ніва, 03.11.2011.
  8. Минчане выступают за капитальный ремонт и сохранение исторической застройки Осмоловки Архівавана 25 верасня 2014. // TUT.BY, 15.07.2014.
  9. Что общего у Осмоловки и парижского «Улея»? Архівавана 22 жніўня 2017. // Хартыя'97, 22.08.2017.
  10. Общественное обсуждение объекта «Градостроительный проект детального планирования территории в границах ул. Старовиленская — ул. Киселева — ул. Куйбышева — ул. Коммунистическая» Архівавана 5 ліпеня 2017. // Сайт адміністрацыі Цэнтральнага раёна Мінска.
  11. Cудьба Осмоловки. Репортаж с бурного общественного обсуждения в Минске Архівавана 6 ліпеня 2017. // Onliner.by, 26.06.2017.
  12. Вчера обсуждали будущее Осмоловки. 5 глупых вопросов, на которые никто не удосужился ответить Архівавана 30 чэрвеня 2017. // citydog.by, 27.06.2017.
  13. Видеофакт: История Осмоловки за одну минуту. Архивные кадры самого «протестного» района столицы Архівавана 22 кастрычніка 2018. // Хартыя'97, 28.06.2017.
  14. Зісер — абаронцам Асмалоўкі: «Знайшлі мне спадчыну! Навошта гэтыя баракі ў цэнтры?» Архівавана 18 чэрвеня 2017. // Наша Ніва, 15.06.2017.
  15. Пяць прычын, чаму Асмалоўка не павінна быць знесеная Архівавана 18 чэрвеня 2017. // Наша Ніва, 15.06.2017.
  16. Сохраните уникальный исторический район Осмоловка в центре Минска Архівавана 21 верасня 2020. // change.org
  17. Мы против сноса домов в Осмоловке Архівавана 5 верасня 2017. // petitions.by
  18. Маленькая победа: снос Осмоловки отложили Архівавана 26 ліпеня 2017. // citydog.by, 21.07.2017.
  19. Концепцию застройки бывшего троллейбусного депо на Машерова согласуют с президентом Архівавана 26 кастрычніка 2017. // TUT.BY, 25.10.2017.
  20. Архитекторы и историки представили план застройки Осмоловки Архівавана 9 снежня 2017. // Хартыя'97, 9.12.2017.
  21. Аб зацвярджэнні праекта зон аховы нерухомых матэрыяльных гісторыка-культурных каштоўнасцей на тэрыторыі ў межах вул. Старавіленская — вул. Кісялёва — вул. Багдановіча — пр. Машэрава — вул. Чычэрына — вул. Кісялёва — вул. Куйбышава — вул. Пашкевіч — вул. Багдановіча — вул. Камуністычная ў г. Мінску Архівавана 29 красавіка 2019.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]