Восаўскі сельсавет (Бабруйскі раён)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Восаўскі сельсавет
Краіна Беларусь
Уваходзіць у Бабруйскі раён
Уключае 17 населеных пунктаў
Адміністрацыйны цэнтр Восава
Дата ўтварэння 20 жніўня 1924
Дата скасавання 20 лістапада 2013
Насельніцтва (2009) 1 037
Часавы пояс UTC+03:00

Во́саўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бабруйскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Восава.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе 1-га Бабруйскага раёна Бабруйскай акругі БССР, з 4 жніўня 1927 года ў складзе аб’яднанага Бабруйскага раёна Бабруйскай акругі (да 26 ліпеня 1930) БССР[1]. з 20 лютага 1938 года — ў складзе Магілёўскай вобласці, 20 верасня 1944 года быў перададзены ў склад Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Магілёўскай вобласці.

У склад Восаўскага сельсавета ўваходзілі да 1967 года вёскі Аляксандраўка, Заніўе, Старое Сяло, Палоскі, Баранавічы 1, Баранавічы 2, хутар Ляды, да 1977 года — пасёлак Рубяжы, да 1980 года вёскі Канстанцінаўка, Юзафін, пасёлкі Восава, Навасёлкі, Падверб’е (не існуюць).

23 снежня 2011 года ліквідаваныя населеныя пункты Віктараўка і Яленаўка[2].

20 лістапада 2013 года сельсавет быў ліквідаваны, вёскі Баркі, Глуша, Дойнічава, Забудзькі, Навасёлкі, Пакроўка, Слабада перададзеныя ў склад Глушанскага сельсавета; вёскі Бабоўе, Банёўка, Баранавічы 1, Баранавічы 3, Восава, Зарэчча, Міхайлаўшчына, Прагрэс, Старынкі, Ясень-Каменка перададзеныя ў склад Гарбацэвіцкага сельсавета[3].

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1037 чалавек[4], з іх 89,1 % — беларусы[5].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
  • Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]