Сельсавет

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Сельсаве́т, се́льскі саве́т (с/с) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў СССР, а таксама ў сучасных Беларусі і Расіі (у некаторых рэгіёнах).

Назва[правіць | правіць зыходнік]

Паводле Этымалагічнага слоўніка беларускай мовы НАН Беларусі, слова «савет» з’яўляецца запазычаннем з рускага «совет», «советовать».[1]

Беларусь[правіць | правіць зыходнік]

Сельсаветы ўваходзяць у склад раёнаў, аб’ядноўваючы на сваёй тэрыторыі некалькі сельскіх населеных пунктаў. Адміністрацыйны цэнтр сельсавета знаходзіцца ў аграгарадку, а пры яго адсутнасці — у іншым населеным пункце на тэрыторыі сельсавета. Органам улады на тэрыторыі сельсавету з’яўляецца сельскі Савет народных дэпутатаў. Станам на 1 лютага 2008 года ў Беларусі налічвалася 1465 саветаў дэпутатаў[2].

Станам на 1 студзеня 1999 года ў Беларусі налічвалася 1456 сельсаветаў[3], па іншых дадзеных — 1506[4], на 1 студзеня 2003 года — 1427[5], на 1 студзеня 2004 года — 1439[6], на 1 кастрычніка 2004 года — 1390[7], на 1 студзеня 2007 года — 1446, уключаючы і пасялковыя саветы[8], на 1 студзеня 2008 года — 1358[9], на 1 студзеня 2010 году — 1346[10], на 1 студзеня 2011 года — 1290.[11]

Станам на 2 студзеня 1925 года ў Беларускай ССР налічвалася 1202 сельсаветаў[12], на 1 студзеня 1926 года — 1202[13], на 1 студзеня 1931 года — 1418[14], на 1 кастрычніка 1938 года — 1420[15], на 1 студзеня 1941 года — 2808[16], на 1 студзеня 1947 года — 2522[17], на 1 студзеня 1987 года — 1502[18].

Дадатковыя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Савет // Этымалагічны слоўнік беларускай мовы / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Інстытут мовазнаўства імя Я. Коласа. Т. 11: Р—С. — Мн.: Беларуская навука, 2006. С. 285
  2. Савет Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
  3. Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 2001. — 591 с.: іл. ISBN 985-11-0214-8.
  4. Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 1: А — Беліца / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1993. — 494 с., [8] к.: іл. ISBN 5-85700-074-2.
  5. Шаблон:Крыніцы/РБ. Вобласці і раёны
  6. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 18. Кн. 2: Рэспубліка Беларусь / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. — 760 с.: іл. ISBN 985-11-0295-4 (т. 18. Кн. 2), ISBN 985-11-0310-1. Старонка 724
  7. Шаблон:Крыніцы/Атлас па геаграфіі Беларусі. 2005
  8. Шаблон:Крыніцы/Рэспубліка Беларусь. Атлас аўтамабільных дарог. 1:200 000. 2008
  9. Шаблон:Крыніцы/Атлас. Геаграфія Беларусі. 10 клас. 2011
  10. Перапіс насельніцтва Рэспублікі Беларусь 2009 года
  11. Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): Справочник / Сост. О. А. Кудряшова [и др.]; под общ. ред. В. Л. Носевича. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 173 с. ISBN 978-985-6733-65-2
  12. Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 1: А — Беліца / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1993. — 494 с., [8] к.: іл. ISBN 5-85700-074-2.
  13. Шаблон:Крыніцы/СССР. Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел на 1.1.1926 С. 8
  14. Шаблон:Крыніцы/СССР. Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел на 1.1.1931 С. 218
  15. Шаблон:Крыніцы/СССР. Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел на 1.10.1938 С. 14
  16. Шаблон:Крыніцы/СССР. Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел на 1.1.1941 С. 5
  17. Шаблон:Крыніцы/БССР. Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел на 1.1.1947 С. 5
  18. Шаблон:Крыніцы/СССР. Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел на 1.1.1987 С. 357