Суботнікі

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Вёска Суботнікі)
Jump to navigation Jump to search
Аграгарадок
Суботнікі
Sobotniki.JPG
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Вышыня цэнтра
156 м
Насельніцтва
776 чалавек (2000)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1595
Паштовыя індэксы
231341
Аўтамабільны код
4
Суботнікі на карце Беларусі ±
Суботнікі (Беларусь)
Суботнікі
Суботнікі (Гродзенская вобласць)
Суботнікі

Субо́тнікі[1] (трансліт.: Subotniki, руск.: Суботники) — аграгарадок у Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці, на правым беразе ракі Гаўя. Адміністрацыйны цэнтр Суботніцкага сельсавета. Насельніцтва 776 чал. (2000). Знаходзяцца за 18 км на поўнач ад Іўя, за 9 км ад чыгуначнай станцыі Гаўя, на аўтамабільнай дарозе Іўе — Салечнікі.

Суботнікі — даўняе мястэчка гістарычнай Ашмяншчыны (частка Віленшчыны).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Цяперашнюю назву Суботнікі носяць з 1545 г., да таго звычайна згадваюцца (яшчэ з Вітаўтавых часоў) як Геранёны Манівідавы (ад імя Войцеха Манівіда).

Ад свайго заснавання паселішча ўваходзіла ў склад Ашмянскага павета Віленскага ваяводства. У 1636 на сродкі князя Альбрэхта Радзівіла ў Геранёнах Драўляных збудавалі драўляны касцёл (не захаваўся).

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Суботнікі апынулася ў складзе Расійскай імперыі, дзе сталі цэнтрам воласці Ашмянскага павета Віленскай губерні. Станам на 1885 год у мястэчку было 44 двары, дзейнічалі касцёл і капліца, працавалі школа (56 хлопчыкаў і 4 дзяўчынкі), бровар, крама і карчма, праводзілася 2 рэгулярныя кірмашы. На 1890 тут было 39 двароў, працавалі млын і бровар — уласнасць Умястоўскіх[2].

Згодна з Рыжскім мірным дагаворам (1921) Суботнікі апынуліся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе сталі цэнтрам гміны Валожынскага (з 1926 года Лідскага) павету Навагрудскага ваяводства. У гэты час тут было 99 двароў.

Ад верасня 1939 года Суботнікі — у Беларускай ССР, дзе з 12 кастрычніка 1940 сталі цэнтрам сельсавета Іўеўскага раёна. На 2000 у вёсцы было 316 двароў.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Інфраструктура[правіць | правіць зыходнік]

У Суботніках працуюць сярэдняя школа, дашкольная ўстанова, бальніца, бібліятэка, дом культуры, пошта.

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9 (DJVU).
  2. Уладзімір Бянько. Суботнікі // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 3: Гімназіі — Кадэнцыя / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1996. С. 438.
  3. Subotniki // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.Tom XI: Sochaczew — Szlubowska Wola. — Warszawa, 1890. S. 522.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]