Горм Стары

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горм Стары
дацк.: Gorm den Gamle
Горм Стары
Горм Стары. Аўтар Аўгуст Карл Вільгельм Томсен (1813-86)
кароль Даніі
Папярэднік: Кнуд I Хардэкнуд
Пераемнік: Харальд I Сінязубы
 
Дзейнасць: палітык
Смерць: 958
Род: Кнютлінгі
Бацька: Кнуд I Хардэкнуд
Жонка: Ціра
Дзеці: Гунхільд Маці Конунгаў, Харальд I Сінязубы, Кнуд Данаст

Горм Стары (дацк.: Gorm den Gamle; 910-я958?) — кароль Даніі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Сын дацкага караля Кнуда I Хардэкнуда. Паводле слоў яго нашчадка, дацкага караля Свена II Эстрыдсена, Горм кіраваў з Елінгу ўсёй Даніяй і, хутчэй за ўсё, Шлезвігам.

Паходжанне мянушкі не зусім зразумелае. Горм не быў ні старым, ні прастадушным, раннія крыніцы сведчаць пра яго адкрытасць і прагматызм, калі справа тычылася адносін з хрысціянскімі суседзямі на поўдні. У часы Горма большасць датчан ушаноўвала старажытнагерманскіх багоў, але ўжо падчас кіравання яго сына Харальда I Сінязубага Данія афіцыйна прыняла хрысціянства.

Паўночны курган у Елінгу, «магіла Цюры», жонкі Горма Старога

Сцвярджаецца, што рэшткі Горма былі знойдзены на месцы першай хрысціянскай царквы ў Елінгу, пабудаванай пры Харальдзе. Лічыцца, што яны былі перанесены з узгорка, дзе ён быў першапачаткова пахаваны, а сам узгорак быў пераўтвораны ў памятнае месца.

Ад Горма вядзецца радавод усіх дацкіх манархаў, да кіруючай у наш час каралевы Маргрэтэ II, што робіць Данію найстарэйшай бесперапыннай манархіяй у Еўропе (у свеце яна саступае толькі Японіі).

Горм Стары быў жанаты на Ціры (або Цюры), якая атрымала мянушку «Выратавальніца Даніі»[1]. Яе імем быў названы астэроід (115) Ціра, адкрыты ў 1871 годзе.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Гвин Джонс. Викинги. Потомки Одина и Тора = A history of the vikings / Пер. с англ. З.Ю. Метлицкой. — Центрполиграф. — М., 2007. — С. 104–110. — 445 с. — (Загадки древних цивилизаций). — 5 000 экз. — ISBN 978-5-9524-3095-2.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]