Вальдэмар II Пераможца

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Вальдэмар II Пераможца

Ва́льдэмар II Пераможца (лац.: Valdemarus, дацк.: Valdemar Sejr; 9 мая або 28 чэрвеня 1170 — 28 сакавіка 1241) — кароль Даніі ў 1202—1241 гг.

Вальдэмар быў сынам дацкага караля Вальдэмара I і дачкі менскага князя Валадара Глебавіча, Сафіі[1]. Па лініі бацькі Вальдэмар з'яўляўся прапраўнукам вялікага князя кіеўскага Уладзіміра Манамаха.

На пачатку XIII ст. падпарадкаваў шэраг паўночна-германскіх тэрыторый, але страціў іх у 1227 годзе пасля паражэння ў бітве з нямецкімі феадаламі пры Борнхёведзе. У 1219 г. захапіў Паўночную Эстонію (Эстляндыю).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Вальдэмар II Пераможца. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн., 1996. — 511 с.: іл. ISBN 985-11-0068-4 (т. 3), ISBN 985-11-0035-8

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]