Кнуд V

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Кнуд V
Knud 5. Magnussen coin.jpg
Брактэат Кнуда V
 
Дзейнасць: палітык
Веравызнанне: хрысціянства
Нараджэнне: 1129
Смерць: 29 лістапада 1157(1157-11-29)
Горад Роскіле, Roskilde Municipality[d], Зеландыя[d], Данія
Дынастыя: Дынастыя Эстрыдсенаў
Бацька: Магнус I Моцны
Маці: Рыхеза Польская[d]
Жонка: Хелена Шведская[d]
Дзеці: Niels of Aarhus[d] і Valdemar of Denmark[d]

Кнуд V (дацк.: Knud 5., 11299 жніўня 1157, Роскіле) – кароль Даніі з 1146 года. Суправіцель Свена III і Вальдэмара I.

Унук дацкага караля Нільса, сын Магнуса Моцнага. Пасля адрачэння Эрыка III феадалы Ютландыі абвясцілі яго каралём. Наступныя некалькі гадоў ён дарэмна спрабаваў перамагчы ў барацьбе са сваім траюрадным братам Свенам III – кіраўніком Зеландыі. У 1151 годзе Кнуд быў выгнаны з Даніі. Яго просьба да імператара Свяшчэннай Рымскай імперыі Фрыдрыху I дапамагчы дазволіла яму стаць толькі суправіцелем Свена III.

Сакрэтны саюз з Вальдэмарам (сын Кнуда Лаварда, забітага бацькам Кнуда V) прывёў да ўцёкаў Свена III з краіны ў 1154 годзе. Кнуд і Вальдэмар сталі разам кіраваць краінай. Паводле вынікаў новай міжусобнай вайны ў 1157 годзе Кнуд стаў кіраўніком Зеландыі, але падчас святкавання прымірэння ў Роскіле меркавана быў забіты воінамі Свена III.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]