Мішэль Легран

Мішэль Легран
фр.: Michel Legrand
Асноўная інфармацыя
Імя пры нараджэнні	фр.: Michel Jean Legrand
Поўнае імя	Мішэль Жан Легран
Дата нараджэння	24 лютага 1932(1932-02-24)[…]
Месца нараджэння	Парыж, Францыя
Дата смерці	26 студзеня 2019(2019-01-26)[…] (86 гадоў)
Месца смерці	Нёі-сюр-Сен, акруга Нантэр[d], дэпартамент О-дэ-Сен, рэгіён Іль-дэ-Франс, Метраполія Францыі, Францыя
Месца пахавання	Пер-Лашэз
Краіна	Францыя  ЗША
Бацька	Raymond Legrand[d]
Жонка	Catherine Michel[d] і Macha Méril[d]
Дзеці	Eugénie Angot[d]
Альма-матар	Парыжская Вышэйшая нацыянальная кансерваторыя музыкі і танца[d] (1949)
Музычная дзейнасць
Педагог	Надзя Буланжэ
Прафесіі	дырыжор, кампазітар, акцёр, спявак, піяніст, аранжыроўшчык, джазмен, сцэнарыст, кінакампазітар, кінарэжысёр, музыкант, бэнд-лідар
Гады актыўнасці	1952 — 2019
Інструменты	фартэпіяна і вакал
Жанры	джаз, інструментальная музыка
Лэйблы	Columbia Records, Philips Records[d], Bell Records[d], United Artists Records[d], RCA Records, Warner Records Inc.[d] і Mercury Records[d]
Выхаванцы	Sarah McKenzie[d]
Грамадская дзейнасць
Член у	Michel Legrand et son orchestre[d]
Узнагароды	прэмія «Оскар» за найлепшую арыгінальную партытуру[d] (9 красавіка 1984) Прэмія BAFTA за найлепшую музыку да фільма[d] (1972) Прэмія «Залаты глобус» за найлепшую песню[d] (24 лютага 1969)
Медыяфайлы на Вікісховішчы
Цытаты ў Вікіцытатніку
michellegrandofficial.com (англ.)

Мішэль Легран (фр.: Michel Legrand; 24 лютага 1932, Парыж — 26 студзеня 2019) — французскі кампазітар, піяніст, аранжыроўшчык, дырыжор, спявак.

Біяграфічныя звесткі

Скончыў Парыжскую кансерваторыю ў 1950 годзе (клас Н.Буланжэ). Працаваў акампаніятарам эстрадных спевакоў. Пачынаючы з альбому «I Love Paris» у 1954 годзе, Мішэль Легран запісаў больш чым сотню альбомаў з джазавай, папулярнай і класічнай музыкай ды напісаў музыку да звыш 200 фільмаў.

Неаднаразова наведваў Беларусь, у тым ліку як старшыня журы міжнароднага фестывалю «Славянскі Базар у Віцебску».

Творчасць

Напісаў шэраг балетаў для трупы «Балет Парыжа», у тым ліку «Праклятыя красуні» (1955), «Валянціна» (1956). Пранікнёны лірызм уласцівы яго музыцы да фільмаў «Шэрбурскія парасоны» (1963), «Дзяўчаты з Рашфора» (1967). Яго музыка вылучае таксама кінафільмы «НЕзвычайная Амерыка», «Жанчына ёсць жанчына», «Сем смяротных грахоў», «Ева», «Лета 42-га».

Прэміі і ўзнагароды

За найлепшую музыку да фільмаў ён тройчы атрымліваў прэмію «Оскар». У яго калекцыі узнагарод былі пяць прэмій «Грэмі» і адзін «Залаты глобус».

Літаратура

• Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 9. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0155-9 (т. 9).

Спасылкі

• Ветракі нашай памяці — svaboda.org