Педру I (кароль Партугаліі)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Педру I Справядлівы
Pedro I «o Justiceiro»
Педру I Справядлівы
8-ы Кароль Партугаліі і Алгарві
28 мая 1357 — 18 студзеня 1367
Папярэднік: Афонсу IV
Пераемнік: Фернанду I
 
Веравызнанне: хрысціянства
Нараджэнне: 19 красавіка 1320(1320-04-19)
Каімбра, Партугалія
Смерць: 18 студзеня 1367(1367-01-18) (46 гадоў)
Эштрэмаш, Партугалія
Пахаванне: манастыр Алкабаса, Лейрыя, Партугалія
Род: Бургундская дынастыя
Бацька: кароль Партугаліі і Альгарвы Афонсу IV
Маці: Беатрыса Кастыльская
Жонка: Канстанца Кастыльская
Інес дэ Кастра
Тэрэзія Ларэнца
Дзеці: Фернанду I, Марыя[d], Беатрыса[d], Жуан[d], Дыніш[d], Жуан I і Луіш Партугальскі[d]

Педру I Справядлівы (парт.: Pedro I «o Justiceiro»; 19 красавіка 1320, Каімбра, Партугалія — 18 студзеня 1367, Эштрэмаш, Партугалія) — кароль Партугаліі з 1357 года з Бургундскай дынастыі. Сын караля Афонсу IV і Беатрысы Кастыльскай.

Кіраванне[правіць | правіць зыходнік]

Педру I быў васпанам строгім і справядлівым, але гарачым і наравістым. Ён часта пераходзіў межы ўмеранасці і прыстойнасці, нястрымна аддаючыся пасля сур'ёзных спраў танцам, паляванню і балам. Памёр Педру параўнальна маладым чалавекам, пакінуўшы дзяржаву ў квітнеючым стане.

Шлюбы[правіць | правіць зыходнік]

У 1325 годзе 5-летняга Педру ажанілі з 10-гадовай Бланкай Кастыльскай (1315—1375), але ў 1333 годзе шлюб быў ануляваны.

У 1339 годзе па загаду бацькі Педру I ажаніўся з Канстансай Кастыльскай — дачкой Мануэля Кастыльскага, графа Пеньяф'ель.

Але на працягу шматлікіх гадоў Педру жыў са сваёй палюбоўніцай Інес дэ Кастра і меў ад яе чатырох дзяцей. Калі памерла яго законная жонка, ён наадрэз адмаўляўся ажаніцца з іншай, нягледзячы на ўгаворы бацькі. Ад просьбаў Афонсу перайшоў да пагроз. У 1355 годзе ён з атрадам воінаў напаў на манастыр Святой Клары, дзе сын хаваў сваю палюбоўніцу. Трое яго набліжаных забілі Інес.

Калі Педра пазнаў пра смерць сваёй сяброўкі, гора яго было бязмерна. Ён узяўся за зброю і павёў супраць бацькі бязлітасную вайну. Праз некалькі тыдняў Афонсу вымушаны быў шукаць пагаднення і падзяліць уладу з сынам. Калі бацька памёр, Педру стаў няўмольна пераследваць забойцаў Інес. У 1360 годзе ён дамогся выдачы дваіх з іх (яны хаваліся ў Кастыліі) і пакараў іх самым пакутлівым чынам.

У наступным годзе ён сабраў у палацы вяльмож і пакляўся ім, што быў павянчаны з Інес. Пасля гэтага яе труп перавезлі з Каімбры, апранулі ў каралеўскія адзенні і пасадзілі на трон. На галаву ўсклалі карону, і ўсе прыдворныя павінны былі аддаваць мёртвай фаварытцы каралеўскія ўшанаванні і цалаваць край яе сукенкі. Услед за гэтым яна з надзвычайнай пышнасцю была пахавана ў каралеўскай пахавальні.

Заблытаныя любоўныя адносіны Педру I стварылі спрыяльную глебу для барацьбы за ўладу паміж яго дзецьмі.

Дзеці[правіць | правіць зыходнік]

Ад Канстансы Кастыльскай (1320—1345) :

Ад Інес дэ Кастра (1320—1355) :

  • Афонсу (1346)
  • Беатрыса (1347—1381)
  • Жуан (1349—1397)
  • Дыніш (1354—1397)

Ад Тэрэзіі Ларэнца (ісп.) (1330 — ?):


Папярэднік:
Афонсу IV
Кароль Партугаліі
13571367
Пераемнік:
Фернанду I