Фрэдэрык Норт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Фрэдэрык Норт
англ.: Frederick North
Nathaniel Dance Lord North.jpg
Arms of North of Guilford.svg

Home Secretary[d]
2 красавіка 1783 — 19 снежня 1783
Папярэднік Thomas Townshend, 1st Viscount Sydney[d]
Пераемнік George Nugent-Temple-Grenville, 1st Marquess of Buckingham[d]
прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі
28 студзеня 1770 — 22 сакавіка 1782
Папярэднік Аўгуст ФіцРой
Пераемнік Чарльз Уотсан-Уэнтварт
канцлер казначэйства[d]
11 верасня 1767 — 27 сакавіка 1782
Папярэднік Charles Townshend[d]
Пераемнік Lord John Cavendish[d]

Нараджэнне 13 красавіка 1732(1732-04-13)[1][2][…]
Смерць 5 жніўня 1792(1792-08-05)[1][2][…] (60 гадоў)
Бацька Francis North, 1st Earl of Guilford[d][4]
Маці Lady Lucy Montague[d][5][4]
Жонка Anne Speke[d][4][6]
Дзеці Frederick North[d], George North, 3rd Earl of Guilford[d][4], Catherine Douglas, Baroness Glenbervie[d][4], Francis North, 4th Earl of Guilford[d], Lady Charlotte North[d][5] і Lady Anne North[d][5]
Партыя
Член у
Адукацыя
Дзейнасць палітык
Аўтограф Frederick North, Lord North Signature.svg
Узнагароды
ордэн Падвязкі
Commons-logo.svg Фрэдэрык Норт на Вікісховішчы

Фрэдэрык Норт (англ.: Frederick North; 13 красавіка 1732, Лондан  — 5 жніўня 1792, Лондан) — 12-ы прэм'ер-міністр Вялікабрытаніі.

Змяніўшы герцага Графтана ў лютым 1770 года, Норт заставаўся на чале ўрада на працягу дванаццаці самых насычаных падзеямі гадоў у брытанскай гісторыі XVIII стагоддзя. Кароль Георг III высока цаніў маладога прэм’ер-міністра. Жорсткая фінансавая палітыка Норта вылілася ў паўстанне амерыканскіх каланістаў. Першым званком стала Бостанскія чаяванне — рэакцыя на уведзеныя урадам мытныя пошліны. Недаацэньваючы сілы і рашучасць каланістаў пайсці да канца, ён спрабаваў прывесці іх да пакоры.

У 1778 годзе, выпрабоўваючы недахоп у ваеннай сіле, урад адмяніў шэраг прававых абмежаванняў на каталікоў, уключаючы забарону службы ў войску. Гэта рашэнне выклікала народныя пратэсты і вылілася ў бунт лорда Гордана ў 1780 годзе, калі на працягу тыдня ў Лондане былі масавыя беспарадкі і ўводзілася ваеннае становішча.

Пры абароне біляў у Парламенце Норту было складана супрацьстаяць Эдмунду Бёрку і Чарлзу Джэймсу Фоксу. Норт мала разумеў ў справах вайны і дыпламатыі. Весткі аб паразах лёгка прыводзілі яго ў паніку і схілялі да думак аб міры. У сакавіку 1782 кароль даў нарэшце згоду прыняць яго адстаўку.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Frederick North, Lord North // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Frederick North, Lord North // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Kindred Britain
  5. 5,0 5,1 5,2 Lundy D. R. The Peerage
  6. (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  7. http://www.historyofparliamentonline.org/volume/1790-1820/member/north-frederick-1732-92

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]