Дэвід Кэмеран

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Дэвід Кэмеран
David Cameron
Дэвід Кэмеран
сцяг
75-ы Прэм'ер-міністр Вялікабрытаніі
сцяг
11 мая 2010 — 13 ліпеня 2016
Манарх: Елізавета II
Папярэднік: Гордан Браўн
Пераемнік: Тэрэза Мэй
сцяг
лідар Кансерватыўнай партыі Вялікабрытаніі
6 снежня 2005 — 11 ліпеня 2016
Папярэднік: Майкл Говард
Пераемнік: Тэрэза Мэй
сцяг
Лідар афіцыйнай апазіцыі яе Вялікасці
сцяг
6 снежня 2005 — 11 мая 2010
Папярэднік: Майкл Говард
Пераемнік: Харыет Харман
сцяг
Член Палаты абшчын ад акругі Уітні
з 7 чэрвеня 2001
Папярэднік: Шон Вудвард
 
Партыя: Кансерватыўная
Адукацыя: Оксфардскі ўніверсітэт
Дзейнасць: палітык
Веравызнанне: Царква Англіі
Нараджэнне: 9 кастрычніка 1966(1966-10-09) (50 гадоў)
Лондан, Вялікабрытанія
Жонка: Саманта Шэфілд
Дзеці: Іван Рэджынальд Іан, Нэнсі Гвен, Артур Ілвен, Флорэнс Роўз Эндэліян
 
Сайт: davidcameronmp.com
 
Аўтограф: Accession Treaty 2011 David Cameron signature.svg

Дэвід Кэмеран (англ.: David Cameron; 9 кастрычніка 1966, Лондан) — брытанскі палітык, пасля парламенцкіх выбараў 2010 года стаў 75-м прэм'ер-міністрам Вялікабрытаніі. Прадстаўнік Кансерватыўнай партыі.

Кіраўнік Кансерватыўнай партыі ў 2005—2016 гадах, прэм'ер-міністр Вялікабрытаніі (2010—2016).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Дзяцінства і адукацыя. Пачатак палітычнай кар'еры[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям'і брокера. Між тым ён вядзе сваё паходжанне ад англійскага караля Вільгельма IV (ён з'яўляецца нашчадкам ад аднаго з незаконных атожылкаў гэтага караля). Скончыў Ітонскі каледж і Оксфардскі ўніверсітэт, дзе вывучаў палітыку, філасофію і эканоміку. У Оксфардзе Кэмеран пазнаёміўся з Барысам Джонсам (у цяперашні час - мэр Лондана).

Пасля сканчэння ўніверсітэта пачаў працу ў даследчым аддзеле Кансерватыўнай партыі, зайючыся таксама падрыхтоўкай выступаў Джона Мэйджара і эканамічнымі пытаннямі. У 1993 годзе Кэмеран пачаў працу ў Міністэрстве ўнутраных спраў (Home Office). На парламенцкіх выбарах 1997 года выбіраўся ад акругі Стаффард, але пацярпеў пашкоджанне.

На парламенцкіх выбарах 2001 года быў абраны ўдзельнікам палаты абшчын ад акругі Уітні, Оксфардшыр. У 2005 годзе пасля сыходу ў адстаўку Майкла Говарда, пад кіраўніцтвам якога партыя прайграла парламенцкія выбары, быў абраны лідарам партыі ў трэцім туры. Падчас яго лідарства ў партыі адбыўся значны рост падтрымкі партыі сярод выбаршчыкаў — на фоне падзення рэйтынгу лейбарыстаў.

У першым туры перадвыбарных дэбатах увесну 2010 года, па выніках апытанняў, прайграў Ніку Клэгу, але перамог у апошнім.

На чале ўрада[правіць | правіць зыходнік]

Увечар 11 мая 2010 года прэм'ер-міністр Гордан Браўн абвясціў аб сваім сыходзе з пастоў главы ўрады і лідара Лейбарысцкай партыі. У той жа вечар прапанову Каралевы аб фарміраванні ўраду атрымаў Дэвід Кэмеран, партыя якога набрала найбольшы лік мандатаў на парламенцкіх выбарах 6 мая 2010 года (але не атрымала абсалютнай большасці ў парламенце). Кэмеран абвясціў аб намеры сфарміраваць кіравальную кааліцыю з ліберал-дэмакратамі.

12 мая 2010 года, упершыню ў пасляваеннай гісторыі Брытаніі, быў сфарміраваны кааліцыйны ўрад; лідар ліберальных дэмакртаў Нік Клэг заняў пост намесніка прэм'ер-міністра.

Дэвід Кэмеран выступіў за правядзенне рэферэндуму аб членстве Вялікабрытаніі ў складзе ЕС. Падчас дэбатаў перад рэферэндумам выступаў за захаванне Вялікабрытаніі ў складзе ЕС. Паводле вынікаў рэферэндуму аб членстве Брытаніі ў ЕС, які адбыўся 23 чэрвеня 2016 года, перамогу атрымалі прыхільнікі выхаду каралеўства з Еўрапейскага саюза. Пасля апублікавання вынікаў прэм'ер-міністр Дэвід Кэмеран выступіў са зваротам да нацыі, дзе паведаміў пра сваю адстаўку[1].

13 ліпеня 2016 года Дэвід Кэмеран сышоў у адстаўку. Пераемнікам Кэмерана стала глава МУС Вялікабрытаніі Тэрэза Мэй.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]