Аляксандр Дуглас-Х’юм

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Дуглас-Х’юм
англ.: Alec Douglas-Home
Alec Douglas Home Allan Warren cropped.jpg

прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі
19 кастрычніка 1963 — 16 кастрычніка 1964
Папярэднік Гаральд Макмілан
Пераемнік Гаральд Уільсан
лідар апазіцыі Вялікабрытаніі[d]
16 кастрычніка 1964 — 28 ліпеня 1965
Папярэднік Гаральд Уільсан
Пераемнік Эдвард Хіт
лідар Кансерватыўнай партыі[d]
18 кастрычніка 1963 — 28 ліпеня 1965
Папярэднік Гаральд Макмілан
Пераемнік Эдвард Хіт
Міністр замежных спраў Вялікабрытаніі
20 чэрвеня 1970 — 4 сакавіка 1974
Папярэднік Michael Stewart, Baron Stewart of Fulham[d]
Пераемнік Джэймс Калаган
лорд-старшыня Савета[d]
14 кастрычніка 1959 — 27 ліпеня 1960
Папярэднік Quintin Hogg, Baron Hailsham of St Marylebone[d]
лідар Палаты лордаў[d]
29 сакавіка 1957 — 27 ліпеня 1960
Папярэднік Robert Gascoyne-Cecil, 5th Marquess of Salisbury[d]
Пераемнік Quintin Hogg, Baron Hailsham of St Marylebone[d]
Secretary of State for Commonwealth Relations[d]
7 красавіка 1955 — 27 ліпеня 1960
Папярэднік Philip Cunliffe-Lister, 1st Earl of Swinton[d]
Пераемнік Duncan Sandys[d]
член Тайнага савета Вялікабрытаніі[d]
з 1951
Member of the 46th Parliament of the United Kingdom[d]
28 лютага 1974 — 20 верасня 1974
Member of the 45th Parliament of the United Kingdom[d]
18 чэрвеня 1970 — 8 лютага 1974
Member of the 44th Parliament of the United Kingdom[d]
31 сакавіка 1966 — 29 мая 1970
Member of the 43rd Parliament of the United Kingdom[d]
15 кастрычніка 1964 — 10 сакавіка 1966
Member of the 42nd Parliament of the United Kingdom[d]
7 лістапада 1963 — 25 верасня 1964
Member of the 39th Parliament of the United Kingdom[d]
23 лютага 1950 — 11 ліпеня 1951
дэпутат 37-га парламента Вялікабрытаніі[d]
14 лістапада 1935 — 15 чэрвеня 1945
дэпутат 36-га парламента Вялікабрытаніі[d]
27 кастрычніка 1931 — 25 кастрычніка 1935
прадстаўнік у Парламенцкай асамблеі Савета Еўропы[d]
24 студзеня 1966 — 1 студзеня 1969
член Палаты лордаў[d]
11 ліпеня 1951 — 9 кастрычніка 1995
Shadow Foreign Secretary[d]
13 красавіка 1966 — 18 чэрвеня 1970
Папярэднік Christopher Soames[d]
Пераемнік Denis Healey[d]
Міністр замежных спраў Вялікабрытаніі
27 ліпеня 1960 — 18 кастрычніка 1963
Папярэднік Selwyn Lloyd[d]
Пераемнік RAB Butler[d]

Нараджэнне 2 ліпеня 1903(1903-07-02)[1][2][…]
Смерць 9 кастрычніка 1995(1995-10-09)[1][2][…] (92 гады)
Бацька Charles Douglas-Home, 13th Earl of Home[d][5][6]
Маці Lady Lillian Lambton[d][5][6]
Жонка Elizabeth Douglas-Home, Baroness Home of the Hirsel[d][6][7]
Дзеці Diana Douglas-Home[d][6], David Douglas-Home, 15th Earl of Home[d][6], Lady Lavinia Caroline Douglas-Home[d][5][6] і Lady Meriel Kathleen Douglas-Home[d][5][6]
Партыя
Член у
Адукацыя
Дзейнасць палітык, гулец у крыкет, дыпламат
Род войскаў Army Reserve[d]
Узнагароды
ордэн Чартапалоху
Commons-logo.svg Аляксандр Дуглас-Х’юм на Вікісховішчы

Аляксандр (Алек) Дуглас-Х’юм (англ.: Alexander Frederick Douglas-Home, 1903 — 1995) — 67-ы прэм’ер-міністр Вялікабрытаніі. Належаў да Кансерватыўнай партыі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Ітанскую школу і каледж Крайст-Чорч Оксфардскага ўніверсітэта (1925). У маладосці прафесійны гулец у крыкет, выступаў за зборную. У 1934 годзе абраны ўпершыню ў Палату абшчын, засядаў там з перапынкамі да 1951 года, заўсёды як кансерватар. У 1960—1963 і 1970—1974 — міністр замежных спраў Вялікабрытаніі.

Х’юм быў першым прэм’ер-міністрам Вялікабрытаніі, які нарадзіўся ў XX стагоддзі і апошнім членам Палаты лордаў, прызначаным на пасаду прэм’ера з гэтай палаты. Таксама быў апошнім прэм’ер-міністрам, кандыдатуру якога абраў асабіста манарх (каралева Лізавета II). У 1965 годзе Дуглас-Х’юм у якасці лідара апазіцыі правёў рэформу, у выніку якой была ўпарадкавана працэдура абрання лідара Кансерватыўнай партыі. З тых часоў брытанскі манарх фактычна страціў магчымасць уплываць на прызначэнне прэм’ер-міністра. Стаўшы прэм’ерам, Дуглас-Х’юм адмовіўся ад свайго пэрскага тытула 14-га графа Х’юм, які насіў пасля смерці бацькі ў 1951 годзе, быў пераабраны ў Палату абшчын як дэпутат (адзіны такі выпадак за ўсю гісторыю парламента).

З 1974 года Дуглас-Х’юм вярнуўся ў Палату лордаў, але ўжо як пажыццёвы пэр з тытулам барона Херсела. Пасля смерці яго сын Дэвід стаў спадчынным пэрам (15-м графам Х’юм) і сам заняў месца ў Палаце лордаў, якое захаваў і пасля парламенцкай рэформы.

Папярэднік:
Гаральд Макмілан
Лідар Кансерватыўнай партыі Вялікабрытаніі
19631965
Пераемнік:
Эдвард Хіт
Папярэднік:
Гаральд Макмілан
Прэм'ер-міністр Вялікабрытаніі
19631964
Пераемнік:
Гаральд Вільсан

Зноскі