Эжэн Дэлакруа

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эжэн Дэлакруа
фр.: Eugène Delacroix
Фатаграфія
Аўтапартрэт
Дата нараджэння:

26 красавіка 1798(1798-04-26)[1][2]

Месца нараджэння:

Сен-Марыс[d]

Дата смерці:

13 жніўня 1863(1863-08-13)[3][1][2] (65 гадоў)

Месца смерці:

Парыж, дэпартамент Сена[d], Іль-дэ-Франс, Францыя[1]

Узнагароды:

кавалер Ордэна Ганаровага Легіёна[d], афіцэр Ордэна Ганаровага легіёна[d] і камандор Ордэна Ганаровага Легіёна[d]

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы на Вікісховішчы

Эжэ́н Фердына́нд Вікто́р Дэлакруа́ (фр.: Eugène Delacroix; 26 красавіка 1798, Сен-Марыс, каля Парыжа — 13 жніўня 1863, Парыж) — выбітны французскі жывапісец і графік эпохі рамантызму, творчасць мастака моцна паўплывала на ўзнікненне новага жывапіснага кірунку — імпрэсіянізму.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў П. Герэна (1816—22), зазнаў уплыў Т. Жэрыко. У Луўры вывучаў жывапіс старых майстроў (асабліва П. П. Рубенса), сучасны англійскі жывапіс (Дж. Констэбл).

«Смерць Сарданапала»

Творам Э. Дэлакруа ўласціва акрэсленая грамадзянская пазіцыя, жыццёвасць вобразаў, дынамічнасць кампазіцый, экспрэсіўнасць мазка, насычаны каларыт з кантрастамі светлаценяў і колеру. Карціна «Разня на Хіясе» (1823—24) — водгук на сучасныя яму падзеі: паказаў пакуты грэкаў пад турэцкім ярмом і выказаў пратэст супраць жорсткасці і гвалту. Звяртаўся да твораў У. Шэкспіра, І. В. Гётэ, В. Скота і інш. («Таса ў доме звар'яцелых», 1824; «Смерць Сарданапала», 1827; «Забойства епіскапа Льежскага», 1829). У 1830 пад уздзеяннем Ліпеньскай рэвалюцыі ў Францыі напісаў карціну «Свабода, якая вядзе народ» («Свабода на барыкадах»). Аўтар твораў на тэмы Французскай рэвалюцыі 1789—99 і нацыянальнай гісторыі («Бітва пры Пуацье», 1830, і інш.). Пасля паездак у Алжыр і Марока напісаў па замалёўках з натуры шэраг карцін, прасякнутых своеасаблівасцю нацыянальнага быту («Алжырскія жанчыны», 1833—34, «Яўрэйскае вяселле ў Марока», 1839). Пісаў партрэты (аўтапартрэт: 1829; «Ф. Шапэн», 1838, і інш.), працаваў у галіне манументальнага жывапісу (размалёўкі Бурбонскага палаца ў Парыжы, 1833—47, і інш.).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Record #118524461 // Общий нормативный контроль — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: open data platform — 2011.
  3. L'Humanité — 1998. — ISSN 0242-6870

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Дэлакруа // БЭ ў 18 т. Т. 6. Мн., 1998.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]