Эйгердаўскі сельсавет

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Эйгердаўскі сельсавет
Краіна Беларусь
Уваходзіць у Іўеўскі раён
Уключае 35 населеных пунктаў
Адміністрацыйны цэнтр Эйгерды
Дата ўтварэння 12 кастрычніка 1940,
19 студзеня 1965
Дата скасавання 29 красавіка 1960
Насельніцтва (2009) 1 217
Часавы пояс UTC+03:00
Код аўтам. нумароў 4

Э́йгердаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Эйгерды.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Такарышкаўскі сельсавет у складзе Юрацішкаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Такарышкі. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці. 29 красавіка 1960 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Даўгердзішскага сельсавета.

19 студзеня 1965 года Такарышкаўскі сельсавет утвораны зноў. 15 ліпеня 1985 года перайменаваны ў Эйгердаўскі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Эйгерды. 16 сакавіка 1987 года скасаваны хутар Чорны Луг[1]. 28 мая 1988 года ў склад сельсавета з Трабскага сельсавета перададзены 9 населеных пунктаў.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1217 чалавек[2], з іх 94,2 % — беларусы, 4,3 % — палякі[3].

Зноскі

  1. Рашэнне выканкома Гродзенскага абласнога Савета народных дэпутатаў ад 16 сакавіка 1987 г. // Збор законаў Беларускай ССР, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1987, № 23 (1901).
  2. Колькасць насельніцтва населеных пунктаў Беларусі паводле перапісу 2009 года
  3. Этнічны склад насельніцтва сельсаветаў Беларусі паводле перапісу 2009 года

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
  • Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.